Massivedynamic.co
Υπηρεσίες

Η φυσικοθεραπεία είναι η θεραπευτική προσέγγιση που ασχολείται με τη φυσική αποκατάσταση της υγείας και βασίζεται στα φυσικά μέσα που χρησιμοποιούνται για θεραπευτικούς σκοπούς.

Η φυσικοθεραπεία έχει τις ρίζες της στην αρχαιότητα και σήμερα αποτελεί μέρος των παρεχομένων υπηρεσιών υγείας παγκοσμίως.

Η φυσικοθεραπεία έχει εφαρμογή στην αποκατάσταση νευρολογικών παθήσεων, σε παθήσεις του μυοσκελετικού συστήματος, σε καρδιαγγειακές και αναπνευστικές νόσους και άρα άπτεται πολλών ιατρικών ειδικοτήτων, ενώ βασίζεται σε επιστημονικά δεδομένα τα οποία ανανεώνονται συνεχώς.


Τι είναι η φυσικοθεραπεία;

Η φυσικοθεραπεία είναι μια ξεχωριστή μορφή θεραπείας που μπορεί να γίνει μεμονωμένα είτε σε συνεργασία με άλλους τύπους ιατρικής αντιμετώπισης ενός προβλήματος. Μετά από την εφαρμογή πολλών ιατρικών και χειρουργικών μεθόδων η φυσικοθεραπεία μπορεί να λάβει χώρα και να συμβάλει στην ταχεία επιστροφή στη φυσιολογική δραστηριότητα χωρίς επιπλοκές.

Η φυσικοθεραπεία είναι χρήσιμη για τη διάγνωση και αντιμετώπιση ενός μεγάλου φάσματος τραυματισμών και παθήσεων όπως αθλητικές κακώσεις, οσφυαλγία, πόνο στον αυχένα, σύνδρομα στάσης, αρθρίτιδα, τραυματισμοί σπονδυλικής στήλης, αποκατάσταση μετά από χειρουργική επέμβαση, αποκατάσταση εγκεφαλικού, αναπτυξιακά και παιδιατρικά προβλήματα, νευρολογικές ασθένειες, μειωμένη κινητικότητα, προβλήματα τρίτης ηλικίας, παθήσεις αναπνευστικού συστήματος και ογκολογία.

Έχει σαν στόχο την απάλυνση του πόνου, τη διόρθωση ή ελαχιστοποίηση της δυσμορφίας, την αύξηση της μυϊκής ισχύος, του εύρους κίνησης και τη βελτίωση της φυσικής κατάστασης του πάσχοντος.


Φυσικοθεραπεία: Ο ρόλος του Φυσικοθεραπευτή

Ο φυσικοθεραπευτής πρέπει να είναι απόλυτα εξειδικευμένος και να εξελίσσεται διαρκώς στον τομέα του. Σε συνδυασμό με την πρόοδο της τεχνολογίας και την ανάπτυξη ειδικών βοηθημάτων και συσκευών, μπορεί να πετύχει σημαντικά αποτελέσματα στη μέγιστη λειτουργική ανεξαρτησία του ασθενούς με μόνιμη ή παροδική κινητική ανικανότητα.

Η άριστη γνώση της φυσιολογίας, της κινησιολογίας και της εμβιομηχανικής του ανθρώπινου σώματος, είναι βασικοί πυλώνες της εξειδίκευσης και αποτελεσματικότητας του φυσιοθεραπευτή.

Ο ρόλος του φυσιοθεραπευτή είναι πολυδιάστατος. Πρέπει να πραγματοποιεί εκτεταμένη φυσική εξέταση και αξιολόγηση του ασθενούς, με τα μέσα και τις μεθόδους που περιλαμβάνει η φυσικοθεραπευτική εξέταση, να καταλήγει σε κλινικό συμπέρασμα για το πρόβλημα του ασθενούς που να συμφωνεί με την παθολογία, να οργανώνει πλάνο αποκατάστασης και να μπορεί να συνεργαστεί άψογα με ιατρικές και άλλες ειδικότητες υγείας προς όφελος της υγείας του ασθενούς.

Σε μερικές περιπτώσεις το αίτιο του πόνου και της δυσλειτουργίας δεν  είναι προφανές, οπότε ο φυσικοθεραπευτής έχει στην διάθεση του ένα μεγάλο εύρος δοκιμασιών που μπορεί να εφαρμόσει για να εντοπίσει το αίτιο των συμπτωμάτων.

Με την πληροφόρηση και την καθοδήγηση του φυσικοθεραπευτή λάθος συνήθειες όπως η κακή στάση σώματος, λάθος εργασιακές συνθήκες και μυϊκές ανισσοροπίες μπορούν να διορθωθούν.

Ανάλογα με την εξέλιξη και την πορεία του ασθενούς χρησιμοποιείται και ανάλογος εξοπλισμός. Ο φυσικοθεραπευτής μπορεί να δώσει καθοδήγηση στην χρήση πολλών τύπων εξοπλισμού ενώ επίσης παρέχει συμβουλές σε προγράμματα άσκησης.


Φυσικοθεραπεία: Συνεδρίες

Ο φυσικοθεραπευτής χρησιμοποιεί πληθώρα τεχνικών θεραπείας ανάλογα με την περίπτωση, συμβάλλοντας στην μείωση του πόνου και τον συμπτωμάτων. Με την αρθρική κινητοποίηση πετυχαίνει τη μείωση του πόνου και τη βελτίωση της λειτουργικότητας σε αρθρώσεις όπως της σπονδυλικής στήλης και των άκρων.

Με τις τεχνικές μάλαξης θεραπεύει τον μυοπεριτονιακό πόνο, ενώ επίσης εφαρμόζει τεχνικές λεμφικής μάλαξης και ειδικές τεχνικές κινητοποίησης μαλακών μορίων. Επίσης στα φυσικά μέσα που μπορεί να χειριστεί ο φυσικοθεραπευτής για να επιταχύνει την διαδικασία της επούλωσης των ιστών, συμπεριλαμβάνονται τα μαγνητικά πεδία, η αναλγητική ηλεκτροθεραπεία και τα κύματα υπερήχων.

Ανεξάρτητα από τις υπόλοιπες τεχνικές που χρησιμοποιεί ο φυσικοθεραπευτής δίνει συμβουλές και για άσκηση, ώστε να βοηθήσει στην αύξηση της κυκλοφορίας, της κινητικότητας των αρθρώσεων, στην αύξηση του μυϊκού τόνου και της δύναμης και στην ανακούφιση του οιδήματος και του πόνου.

Κατά την πρώτη επίσκεψη στον φυσικοθεραπευτή γίνεται μια πλήρης λήψη του ιατρικού ιστορικού και λαμβάνονται πληροφορίες για τον τρόπο ζωής του ασθενούς. Έπειτα ακολουθεί κλινική εξέταση όπου εφαρμόζονται κατάλληλες δοκιμασίες για να καθοριστεί το αίτιο του προβλήματος ώστε να γίνει πλήρης αξιολόγηση του προβλήματος και να καθοριστούν στόχοι. Στη φυσικοθεραπεία η βασική αρχή και ο στόχος είναι η πλήρης αποκατάσταση στο συντομότερο χρονικό διάστημα.

Για την πλήρη ωφέλεια του ασθενούς από τη φυσικοθεραπεία και προκειμένου αυτή η θεραπεία να λειτουργήσει στο έπακρο, είναι σημαντικό να διατηρείται η συχνότητα των προγραμματισμένων συνεδριών και η εκτέλεση επ’ ακριβώς των εντολών που ο φυσικοθεραπευτής έχει δώσει για την εκτέλεση στο ιατρείο ή τυχόν εξατομικευμένων προγραμμάτων στο σπίτι.

Επίσης το άτομο δεν πρέπει να αμελήσει το γεγονός πως η αλλαγή των κακών συνηθειών και η προσήλωση στον στόχο είναι οι παράγοντες που θα το οδηγήσουν στο να αντιμετωπίσει το πρόβλημα.

0

Βελονισμός, Υπηρεσίες

Το άγχος (στρες) είναι ένα διάχυτο αίσθημα ακαθόριστου φόβου, όπου το άτομο νιώθει εγκλωβισμένο σε μια κατάσταση, χωρίς τρόπο διαφυγής. Κάθε άνθρωπος βιώνει φυσιολογικά άγχος (στρες). Όταν όμως η κατάσταση αυτή είναι παρατεταμένη και έντονη, τότε το άγχος γίνεται παθολογικό, προκαλώντας προβλήματα όπως η αϋπνία, ο πόνος στο στομάχι κ.α.

 

Πώς εκδηλώνεται το άγχος;

 

Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα άγχους (στρες) είναι τα εξής:

  • Ταχύπνοια
  • Έντονη εφίδρωση
  • Ωχρότητα στην περιοχή του προσώπου
  • Ταχυκαρδία
  • Πόνος στο στομάχι

 

Βέβαια τα άτομα που βιώνουν μεγάλες περιόδους με παρατεταμένο άγχος (στρες) εκδηλώνουν κι άλλα συμπτώματα όπως:

  • Υπέρταση
  • Συχνοουρία
  • Σεξουαλική δυσλειτουργία
  • Ανορεξία ή πολυφαγία
  • Λιποθυμίες

 

Άγχος: Σε ποιες περιπτώσεις μπορεί να βοηθήσει ο βελονισμός;

 

Ο βελονισμός είναι μια θεραπευτική μέθοδος που μπορεί να βοηθήσει σε διάφορες διαταραχές που σχετίζονται με το άγχος (στρες) όπως η αϋπνία, οι κρίσεις πανικού, οι κεφαλαλγίες, οι δερματικές παθήσεις, οι φοβίες, τα αυτοάνοσα νοσήματα κ.α.

 

Σε τι διαφέρει το άγχος από τον φόβο;

 

Το άγχος (στρες) και ο φόβος κινητοποιούν τους ίδιους νευροφυσιολογικούς μηχανισμούς. Αποτελούν ερεθίσματα που εντοπίζονται από το νευρικό σύστημα, το οποίο με τη σειρά του προετοιμάζει τον οργανισμό για να αντιμετωπίσει την κατάσταση, ώστε να επέλθει αγχόλυση.

Η κυριότερη διαφορά τους είναι πως ο φόβος αποτελεί μια καθορισμένη εξωτερική απειλή, ενώ το άγχος μια εσωτερική, προοδευτικά εξελισσόμενη απειλή.

 

Ποια η δράση του βελονισμού;

 

Ο βελονισμός στηρίζεται στην ομαλή ροή της ενέργειας Τσι. Το άγχος είναι μια κατάσταση που δημιουργεί προβλήματα στον οργανισμό επειδή μπλοκάρει τη ροή της ενεργείας. Μέσω του βελονισμού ξεμπλοκάρουμε τα σημεία στα οποία εντοπίζεται το πρόβλημα και η ενέργεια κυλά ξανά ελευθέρα.

Πλεονέκτημα αυτής της θεραπευτικής τεχνικής είναι πως δεν αντιμετωπίζει μόνο τα συμπτώματα, αλλά χτυπά και την ίδια την αιτία που τα προκαλεί.

 

Τι είναι η αϋπνία;

 

Με τον όρο αϋπνία περιγράφουμε την δυσκολία στην έλευση του ύπνου ή την κακή ποιότητα του ύπνου λόγω των συχνών αφυπνίσεων.

Η αϋπνία, η υπνοβασία, η υπερυπνία συγκαταλέγονται στις διαταραχές ύπνου. Μία από τις βασικότερες αιτίες αϋπνίας είναι το άγχος.

Η αϋπνία μπορεί να είναι χρόνια ή βραχυπρόθεσμη, ανάλογα με τη διάρκεια των συμπτωμάτων.

Όταν κρατούν περισσότερο από ένα μήνα και εκδηλώνεται τουλάχιστον τρεις φορές την εβδομάδα, τότε η αϋπνία είναι χρόνια.

 

Πώς θα καταλάβει κάποιος ότι πάσχει;

 

Το άτομο (α) ξυπνάει συχνά στη διάρκεια της νύχτας και το πρωί νιώθει κουρασμένο, (β) δυσκολεύεται να κοιμηθεί και τελικά κοιμάται μία με δύο ώρες, (γ) δεν καταφέρνει να κοιμηθεί καθόλου ή ξυπνάει μέσα στη νύχτα και δεν μπορεί να ξανακοιμηθεί.

 

Πώς μπορεί να βοηθήσει ο βελονισμός στην αντιμετώπιση της αϋπνίας και σε ποια σημεία τοποθετούνται οι βελόνες;

 

Ο βελονισμός απενεργοποιεί τα κέντρα του αναλυτικού εγκεφάλου που είναι υπεύθυνος για το άγχος και τη στεναχώρια. Μέσω αυτής της μεθόδου απελευθερώνονται στον εγκέφαλο ουσίες όπως η σεροτονίνη, η β-εγκεφαλίνη, η νοραδρεναλίνη  που έχουν αντικαταθλιπτική και αναλγητική δράση.

Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα ο ασθενής να χαλαρώνει και να νιώθει ηρεμία και να παρουσιάζει βελτίωση της ποιότητας του ύπνου. Για την αντιμετώπιση της αϋπνίας οι βελόνες εισάγονται σε σημεία του σώματος όπως οι καρποί, οι παλάμες, τα πόδια, αλλά και σημεία του αυτιού.

 

Άγχος: Πώς μπορεί να βοηθήσει ο βελονισμός;

 

Ανάλογα με το πρόβλημα που θα διαγνωστεί, ο γιατρός θα καθορίσει το θεραπευτικό μοντέλο για να επανέλθει η ισορροπία. Όταν η πάθηση που έχουμε να αντιμετωπίσουμε είναι ψυχολογική, τότε χρησιμοποιούνται οι μεσημβρινοί της καρδιάς, του περικαρδίου και περιοχών ανάμεσα στα μάτια.

Με βάση τα συμπτώματα που έχει ο ασθενής, ο γιατρός θα καθορίσει επιπλέον σημεία στο σώμα. Έτσι, αν αντιμετωπίζει ενοχλήσεις στο στομάχι, τότε θα τοποθετηθούν βελόνες και στον μεσημβρινό του στομάχου.

Για την αντιμετώπιση του άγχους (στρες) τοποθετούνται βελόνες κατά μήκος του στέρνου, ανάμεσα στα μάτια, στην περιοχή του αυχένα κτλ. Στόχος του βελονισμού είναι η χαλάρωση του οργανισμού με φυσικό τρόπο και η ανακούφιση από τυχόν πόνους.

Ο βελονισμός έχει την ιδιότητα να διεγείρει την παραγωγή ενδορφινών και να μειώνει τα επίπεδα της κορτικοστερόνης. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την ελάττωση του άγχους. 

 

Ποια τα πλεονεκτήματα του βελονισμού;

 

Ανάμεσα στα πλεονεκτήματα του βελονισμού συγκαταλέγονται τα εξής:

  • Είναι μια θεραπεία χωρίς παρενέργειες
  • Τα αποτελέσματα είναι μακροχρόνια
  • Έχει χαμηλό κόστος
  • Ο ασθενής νιώθει ανακούφιση μετά την πρώτη κιόλας συνεδρία
  • Είναι μια ανώδυνη μέθοδος

 

Πόσες συνεδρίες απαιτούνται για να αντιμετωπιστεί το άγχος (στρες);

 

Ο αριθμός των συνεδριών εξαρτάται από την ένταση του προβλήματος, τα συμπτώματα που παρουσιάζει ο ασθενής, αλλά και από τον ίδιο τον οργανισμό του ασθενή. Συνήθως για να αντιμετωπιστεί το άγχος, χρειάζονται περίπου 15 συνεδρίες.

Η συχνότητα θα καθοριστεί από τον γιατρό και τον ασθενή. Σε κάποια περιστατικά οι συνεδρίες γίνονται μέρα παρά μέρα, ενώ σε άλλα ο ασθενής επισκέπτεται τον γιατρό δύο φορές την εβδομάδα.

0

Βελονισμός, Υπηρεσίες

Η προσπάθεια για αδυνάτισμα είναι ένα ζήτημα που απασχολεί όλο και περισσότερους ανθρώπους σήμερα, ειδικά στις δυτικές κοινωνίες. Η πρόσληψη ολοένα και περισσότερου περιττού βάρους άλλωστε είναι από τα μεγαλύτερα προβλήματα του σύγχρονου ανθρώπου.

0

Βελονισμός, Υπηρεσίες

Η διακοπή καπνίσματος αποτελεί ένα θέμα που αφορά πολλούς, τόσο τους καπνιστές όσο και τους γύρω τους προς ενημέρωση. Η νικοτίνη είναι μια ουσία που προκαλεί ισχυρό εθισμό στον άνθρωπο. Με την είσοδό της στον οργανισμό, μέσω του κυκλοφορικού συστήματος απορροφάται γρήγορα από τον κυτταρικό φραγμό που περιορίζει την είσοδο ουσιών στον εγκέφαλο.

Η νικοτίνη είναι ένα από τα ισχυρότερα δηλητήρια και προσβάλλει τόσο το κεντρικό όσο και το περιφερειακό νευρικό σύστημα με αποτέλεσμα σε πολύ μικρές ποσότητες να αποτελεί ισχυρό διεγερτικό και να προκαλεί αύξηση των καρδιακών παλμών και της αρτηριακής πίεσης και σε πολύ μεγάλες ποσότητες να επιφέρει συμπτώματα δηλητηρίασης, κυάνωση ή και θάνατο.

Οι μακροχρόνιες επιπτώσεις που μπορεί να φέρει στην υγεία είναι η ανάπτυξη αρτηριακής υπέρτασης, χρόνια πνευμονοπάθεια, καρκίνο του πνεύμονα κ.α. Το γεγονός πως το κάπνισμα είναι μια εξάρτηση, έρχεται να το στηρίξει το γεγονός ότι ο οργανισμός παρουσιάζει και συμπτώματα στέρησης όταν ελαττωθούν τα επίπεδα της νικοτίνης στο αίμα.

Συμπτώματα όπως ανησυχία, ταχυκαρδία, τρόμος, πονοκέφαλος, αδυναμία συγκέντρωσης και άγχος εμφανίζονται ήδη μέσα στις 12 πρώτες ώρες από τη διακοπή του καπνίσματος. Το κάπνισμα όμως δεν είναι αποκλειστικά μια οργανική εξάρτηση αλλά και ψυχολογική, δημιουργώντας μια εξαρτητική σχέση που προκύπτει μέσω της μάθησης.

Για παράδειγμα πολλοί καπνιστές έχουν συνδυάσει το κάπνισμα με τον καφέ ή μετά το φαγητό ή με το ποτό κλπ οπότε μέσα από την επανάληψη, τελικά οδηγούνται στην ασυνείδητη αντίδραση του καπνίσματος σε αυτές τις καταστάσεις.


Διακοπή  Καπνίσματος: Στάδια και Οφέλη

Η απεξάρτηση και επαναφορά του οργανισμού από τη νικοτίνη κατά τη διακοπή του καπνίσματος έχει αρκετά στάδια, στα οποία η θέληση του ατόμου παίζει βασικό ρόλο. Πιο συγκεκριμένα, στα 20 λεπτά μετά την διακοπή καπνίσματος η αρτηριακή πίεση και η συχνότητα των σφυγμών επανέρχονται στο κανονικό και η κυκλοφορία του αίματος στα άκρα βελτιώνεται.

Στις 8 ώρες μετά τη διακοπή του καπνίσματος τα επίπεδα του οξυγόνου στο αίμα επανέρχονται στο κανονικό, ενώ μόλις μία μέρα μετά τη διακοπή του καπνίσματος τα επίπεδα μονοξειδίου του άνθρακα μειώνονται και οι πνεύμονες αρχίζουν να αποβάλλουν τη βλέννα και άλλα υπολείμματα βλαβερών ουσιών.

Στις 2 μέρες από τη διακοπή καπνίσματος η νικοτίνη δεν είναι πλέον ανιχνεύσιμη στον οργανισμό, οι αισθήσεις της γεύσης και της οσμής βελτιώνονται και στις 3 ημέρες αναπνοή γίνεται ευκολότερη και τα επίπεδα ενέργειας αυξάνονται. Μέχρι τις πρώτες 12 εβδομάδες από τη διακοπή του καπνίσματος η κυκλοφορία του αίματος βελτιώνεται σταδιακά σε ολόκληρο το σώμα και στους τρεις με εννέα μήνες ο βήχας, η δύσπνοια υποχωρούν και γενικά η αναπνοή βελτιώνεται.

Η πνευμονική λειτουργία αυξάνεται κατά 5-10%. Ένα χρόνο μετά τη διακοπή καπνίσματος ο κίνδυνος καρδιακής προσβολής και θανάτου, στα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας, μειώνεται κατά 50% και 10 χρόνια μετά ο κίνδυνος εμφάνισης καρκίνου του πνεύμονα μειώνεται κατά 50% σε σχέση με τον κίνδυνο που αντιμετωπίζει ένας καπνιστής, ενώ ο κίνδυνος θανάτου από οποιαδήποτε μορφή καρκίνου που σχετίζεται με το κάπνισμα, μειώνεται σημαντικά 5 χρόνια μετά τη διακοπή του.


Βελονισμός


Η θεραπευτική τεχνική του βελονισμού βασίζεται στην ανώδυνη τοποθέτηση λεπτών, βελονών σε καθορισμένα σημεία του δέρματος. Τα σημεία αυτά αποτελούν σημεία «περασμάτων» νευρών που διαρρέουν το σώμα σε όλη του την έκταση και ονομάζονται «Μεσημβρινοί». Η βελόνες εισέρχονται στα προκαθορισμένα αυτά σημεία, προκαλώντας μηχανικό ερεθισμό προκειμένου να βελτιωθεί η διαταραγμένη ροή της ενέργειας στον οργανισμό.


Διακοπή καπνίσματος: Πώς βοηθά ο Βελονισμός;


Η διακοπή καπνίσματος με βελονισμό είναι μια φυσική μέθοδος απεξάρτησης από τη νικοτίνη, που δεν κρύβει κινδύνους και δεν βασίζεται σε φαρμακευτική αγωγή. Βοηθά στην μείωση της επιθυμίας για τσιγάρο και στα συμπτώματα στέρησης της νικοτίνης.


Πώς επιτυγχάνουμε την διακοπή καπνίσματος με τον βελονισμό;


Με το βελονισμό αυξάνονται τα επίπεδα των ενδορφινών στον οργανισμό. Βελονίζοντας τα κατάλληλα σημεία, παράγεται Β-ενδορφίνη η οποία συμβάλλει στη μείωση των στερητικών συμπτωμάτων που παρουσιάζονται εξαιτίας της διακοπής του καπνίσματος.

Επίσης ο βελονισμός βοηθά τον εγκέφαλο να παράγει τις δικές του ουσίες που θα αντικαταστήσουν τη δράση της νικοτίνης, ενώ αποτελεί μια ασφαλή μέθοδο και για εγκύους και ο μικρός αριθμός συνεδριών με τα γρήγορα αποτελέσματα, δίνουν θάρρος στο άτομο να συνεχίσει την προσπάθεια διακοπής, μένοντας μακριά από υποκατάστατα όπως ηλεκτρονικό τσιγάρο, αυτοκόλλητα νικοτίνης κλπ.


Διακοπή καπνίσματος: Διαδικασία βελονισμού


Ο καπνιστής καλό είναι να μην έχει καπνίσει το προηγούμενο 24ωρο και κυρίως από το πρωί την ημέρα του βελονισμού. Έτσι ο ιατρός-βελονιστής θα αρχίσει να δουλεύει ήδη πάνω στα πρώτα συμπτώματα στέρησης. Αρχικά ο ιατρός-βελονιστής λαμβάνει το ιστορικό του ασθενούς, μαθαίνει για τον τρόπο ζωής του και το περιβάλλον του (εργασιακό, οικογενειακό κλπ) και του εξηγεί τη διαδικασία που θα ακολουθηθεί.

Έπειτα προχωρά στο κύριο μέρος της διαδικασίας, τοποθετώντας τις μικρές μεταλλικές βελόνες. Για τη διακοπή του καπνίσματος τοποθετούνται 5-10 βελόνες στον λοβό του αυτιού, στο πρόσωπο και στα χέρια. Ο ιατρός-βελονιστής αποφασίζει πότε απαιτείται επανάληψή της και αν θα χρειαστεί ηλεκτροβελονισμός, ωτοβελονισμός κλπ. 

Οι βελόνες παραμένουν στη  θέση τους για είκοσι λεπτά και στην συνέχεια αφαιρούνται. Το αποτέλεσμα ξεκινά να γίνεται εμφανές 6 με 8 ώρες μετά τη θεραπεία. Άξιο αναφοράς είναι το γεγονός πως την επομένη ημέρα ο καπνιστής αισθάνεται σαφώς μειωμένη επιθυμία και όταν θα τη νοιώσει θα είναι πολύ πιο ήπια και ελεγχόμενη, βοηθώντας τον να την καταπολεμήσει.

Ένα άλλο πολύ σημαντικό στοιχείο του βελονισμού είναι πως ουσιαστικά ρυθμίζει ξανά τις αισθητήριες λειτουργίες του οργανισμού που σχετίζονται με τη γεύση και την όσφρηση αλλά και την ανοχή της νικοτίνης από τον οργανισμό. Έτσι πετυχαίνουμε η νικοτίνη και η μυρωδιά του καπνού να μη γίνονται ανεκτές από το άτομο.

Για να πετύχουμε μακροπρόθεσμο αποτέλεσμα, συστήνονται επαναληπτικές συνεδρίες για τους επόμενους 2 με 3 μήνες από την αρχή της θεραπείας. Μια συνεδρία βελονισμού είναι μια ενεργός διαδικασία και γι αυτό απαιτείται η συμμετοχή του ίδιου του ασθενούς.

Κομβικό σημείο στη θεραπεία είναι η ίδια η επιθυμία του για διακοπή καπνίσματος και η σοβαρή προσπάθεια που αντιλαμβάνεται ότι πρέπει να κάνει.

Τέλος, μην ξεχνάμε ότι επειδή το κάπνισμα είναι και ψυχολογική εξάρτηση, το άτομο θα πρέπει να «σπάσει» το φαινόμενο που προαναφέρθηκε, τη σύνδεση δηλαδή του καπνίσματος με άλλες συνήθειες της ζωής του όπως ο καφές, το ποτό κλπ.

0

Βελονισμός, Υπηρεσίες

Ο βελονισμός είναι μια θεραπευτική μέθοδος που έχει τις ρίζες της στην αρχαία Κίνα.

Η γενική θεωρία του βασίζεται στην παρατήρηση πως υπάρχουν μορφές ενέργειας που κυλούν στο σώμα και σχετίζονται με βασικά νεύρα. Όταν αυτή η ροή διαταραχθεί η εύρυθμη λειτουργία του οργανισμού επηρεάζεται. Μέσω του βελονισμού μπορούμε να επέμβουμε σε συγκεκριμένα σημεία του σώματος για να την αποκαταστήσουμε και να επαναφέρουμε την ισορροπία. Ο βελονισμός δρα αναλγητικά και θεραπευτικά σε πολλές διαταραχές και παθήσεις.

 

Βελονισμός: Ποια η διαδικασία;

 

Ο γιατρός εισάγει πολύ λεπτές βελόνες σε διάφορα σημεία του σώματος, ανάλογα με το πρόβλημα που θέλουμε να αντιμετωπίσουμε. Ο οργανισμός μας διαθέτει νευροδιαβιβαστές που ευθύνονται για διάφορες λειτουργίες όπως η κίνηση, η μνήμη. Όταν η βελόνα τοποθετηθεί σε κάποιο σημείο του σώματος, προκαλείται ένα ερέθισμα που διαβιβάζεται στο νευρικό σύστημα. Αυτό με τη σειρά του ανταποκρίνεται και σταδιακά επέρχεται η θεραπεία. Ανάλογα με το πρόβλημα, ο γιατρός επιλέγει τα σημεία του βελονισμού, ώστε να ενεργοποιηθούν οι αντίστοιχες ουσίες του εγκέφαλου. Έτσι για παράδειγμα όταν αντιμετωπίζουμε ένα πρόβλημα κατάθλιψης, μια από τις ουσίες που θέλουμε να ενεργοποιηθεί είναι η σεροτονινή, που προσφέρει ηρεμία στο σώμα.

 

Ο βελονισμός είναι μια ανώδυνη και αναίμακτη διαδικασία. Αποτελεί μια ακίνδυνη τεχνική, όταν εφαρμόζεται από γιατρούς που έχουν ακολουθήσει ειδική εκπαίδευση και τηρούν όλους τους κανόνες.

 

Βελονισμός: Η ιστορία του

 

Ο βελονισμός άρχισε να εφαρμόζεται στην Κίνα τουλάχιστον 2.500 χρόνια πριν. Στην Ευρώπη όμως έφτασε πριν από 160 χρόνια περίπου. Το Τσι είναι η ενέργεια της φύσης που απλώνεται σε κάθε δημιουργία. Το Yin και το Yang είναι δύο αντίθετες και συμπληρωματικές μορφές της ενέργειας Τσι, οι οποίες βρίσκονται σε ισορροπία. Όταν η ισορροπία αυτή διαταραχθεί, τότε προκαλείται νόσος. Εκεί ακριβώς επεμβαίνει ο βελονισμός. Μέσω αυτής της τεχνικής προκαλείται διέγερση ανατομικών περιοχών στο δέρμα που συνδέονται με κανάλια γνωστά ως μεσημβρινοί, ώστε να επανέλθει η φυσιολογική ροή της ενέργειας Τσι. Υπάρχουν περίπου 365 κλασικά σημεία βελονισμού.

 

Βελονισμός: Γιατί να τον επιλέξει κάποιος;

 

Ο βελονισμός αποτελεί μια ολιστική θεραπευτική μέθοδο, που δίνει στον οργανισμό τη δυνατότητα να ιαθεί μόνος του. Είναι μια τεχνική σχεδόν ανώδυνη που στοχεύει στην ανακούφιση των συμπτωμάτων αλλά και στην αντιμετώπιση της αιτίας του προβλήματος. Πλεονεκτεί γιατί δεν εμφανίζει παρενέργειες και έχει μακροχρόνια αποτελέσματα. Μπορεί να λειτουργήσει χωρίς ή συνδυαστικά με τη λήψη φαρμάκων ενισχύοντας τη δράση και τα αποτελέσματα της αγωγής.

 

Σε ποιες παθήσεις μπορεί να ωφελήσει ο βελονισμός;

 

Λειτουργικές παθήσεις

  • Άσθμα
  • Αλλεργική ρινίτιδα
  • Έλκος
  • Σπαστική κολίτιδα
  • Ιγμορίτιδα

 

Νευρολογικές παθήσεις

  • Ημικρανία
  • Αϋπνία
  • Κατάθλιψη
  • Ίλιγγος
  • Εμβοές
  • Νευραλγία τριδύμου
  • Σύνδρομο Parkinson
  • Σκλήρυνση κατά πλάκας

 

Μυοσκελετικές παθήσεις

  • Οσφυαλγία-Ισχιαλγία
  • Ρευματοειδής αρθρίτιδα
  • Ψύξη
  • Αυχενικό σύνδρομο
  • Αθλητικές κακώσεις

 

Δερματικές παθήσεις

  • Ακμή
  • Ψωρίαση
  • Αλλεργικά εκζέματα

 

Ψυχικές διαταραχές

  • Φοβίες
  • Αγχώδης νεύρωση
  • Χρόνια κόπωση
  • Διαταραχές μνήμης
  • Νευροφυτικές διαταραχές

 

Τι είναι ο ηλεκτροβελονισμός;

 

Ο ηλεκτροβελονισμός αποτελεί μια τεχνική διέγερσης σημείων του βελονισμού. Οι βελόνες που έχουν τοποθετηθεί προηγουμένως σε περιοχές του σώματος δέχονται μια επιπλέον διέγερση. Αυτό επιτυγχάνεται με τη χρήση ειδικής συσκευής ηλεκτροβελονισμού.

Η συσκευή αυτή παράγει ηλεκτρικό ρεύμα συγκεκριμένων συχνοτήτων. Ο ηλεκτροβελονισμός είναι μια εξαιρετικά χρήσιμη τεχνική για την αντιμετώπιση χρόνιων πόνων.

 

Ποια τα πλεονεκτήματα του ηλεκτροβελονισμού;

 

  • Σε αυτή τη μέθοδο δε χρησιμοποιούνται βελόνες
  • Αποφεύγονται οι ερεθισμοί
  • Προσφέρεται ανακούφιση στον μυϊκό σπασμό, χάρη στην απελευθέρωση ενδορφινών
  • Αυξάνεται η κυκλοφορία του αίματος
  • Ενισχύεται η ζωτικότητα και το αμυντικό σύστημα του οργανισμού

 

Πώς λειτουργεί ο ηλεκτροβελονισμός χωρίς βελόνες;

 

Στην περίπτωση αυτής της μεθόδου αντί για βελόνες, ο γιατρός χρησιμοποιεί ένα ηλεκτρόδιο με στρογγυλή μύτη και θετικό πόλο. Αντίστοιχα ο ασθενής κρατά ένα ηλεκτρόδιο με αρνητικό πόλο στο χέρι του. Τα σημεία στα οποία χρειάζεται να επέμβουμε εντοπίζονται λόγω της διαφορετικής αντίδρασής τους στο ηλεκτρόδιο.

Έτσι, εκτός από τα κλασικά σημεία βελονισμού, λαμβάνονται υπόψη και νέα σημεία. Το σύστημα του ηλεκτροβελονισμού φροντίζει για την εξισορρόπηση της συνολικής ενέργειας, θέτοντας σε λειτουργία τις δυνάμεις του ίδιου του ασθενή.

 

Σε ποιες παθήσεις μπορεί να βοηθήσει ο ηλεκτροβελονισμός;

 

Μερικές από της ασθένειες που μπορούν να ωφεληθούν από τον ηλεκτροβελονισμό είναι:

  • Αρθριτικά
  • Ισχιαλγία
  • Νευραλγίες
  • Αυχενικό σύνδρομο
  • Αδυναμία σώματος
  • Άγχος

 

Πόσες συνεδρίες βελονισμού απαιτούνται;

 

Ο ακριβής αριθμός των συνεδριών δεν μπορεί να καθοριστεί. Παράγοντες όπως η ηλικία, η πάθηση και η ανταπόκριση του ίδιου του οργανισμού στη θεραπεία, θα ορίσουν το σύνολο των συνεδριών. Στις περισσότερες περιπτώσεις απαιτούνται δέκα συνεδρίες. Ο γιατρός σε συνεννόηση με τον ασθενή επιλέγει τη συχνότητα των συνεδριών ανά εβδομάδα.

 

Ποια τα ποσοστά επιτυχίας του βελονισμού;

 

Ο βελονισμός είναι μια εξαιρετικά αποτελεσματική θεραπεία. Φυσικά τα αποτελέσματα του θα εξαρτηθούν από την ίδια την πάθηση. Το μεγαλύτερο ποσοστό των ασθενών γίνονται τελείως καλά, ενώ όλοι παρατηρούν μεγάλη βελτίωση. Γι’ αυτό άλλωστε οι περισσότεροι ασθενείς επιλέγουν να συνεχίσουν το βελονισμό ακόμα και όταν ολοκληρωθεί η θεραπεία τους.

0

Υπηρεσίες

Το botox ( τοξίνη αλλαντίασης ) είναι μια πρωτεΐνη, η οποία μπορεί, πέρα από τις αισθητικές της ιδιότητες, να χρησιμοποιηθεί με εξαιρετικά αποτελέσματα και στην αντιμετώπιση και τη θεραπεία κάποιων νευρολογικών παθήσεων.

Οι ασθενείς που μπορούν να ωφεληθούν από το θεραπευτικό botox είναι εκείνοι που παρουσιάζουν σπαστικότητα, δυστονίες, ακόμα και εκείνοι που πάσχουν από χρόνιες ημικρανίες. Οι δυστονίες είναι οι ακούσιες συσπάσεις των βλεφάρων, των μυών του προσώπου και του τραχήλου.

 Η σπαστικότητα  επέρχεται ύστερα από βλάβες που έχουν δημιουργηθεί από ένα αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, από κρανιοεγκεφαλική κάκωση, εγκεφαλική παράλυση, τραυματική βλάβη του νωτιαίου μυελού, σκλήρυνση κατά πλάκας και από όγκους.

Η σπαστικότητα επηρεάζει αρνητικά τη φυσιολογική δύναμη του/ της ασθενούς και συνοδεύει την αδυναμία που αισθάνεται. Γενικότερα, η σπαστικότητα διαταράσσει την αρμονία και τη διάρκεια της φυσιολογικής κίνησης. Αναλόγως τη βαρύτητά της μπορεί ο μυϊκός τόνος να είναι μονίμως αυξημένος, οπότε μιλάμε για μόνιμη σπαστικότητα ή διαλείπων, οπότε έχουμε παροξυσμική σπαστικότητα.

Ειδικότερα, ύστερα από ένα αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, οι ασθενείς για να διατηρήσουν την κινητικότητά τους ή για να επανακτήσουν τις ικανότητές τους, χρειάζονται θεραπεία αποκατάστασης.

Αυτή η θεραπεία αποκατάστασης βελτιώνει τις απλές καθημερινές δραστηριότητες του/ της ασθενούς, όπως τη βάδιση και την ομιλία, καθώς και τη διεκπεραίωση των βασικών καθημερινών αναγκών, όπως το ντύσιμο, η σίτιση, η σωματική υγιεινή κ.α. που έχουν επηρεαστεί από την πάθηση.                                                 


Πώς χορηγείται το
botox και πότε γίνονται εμφανή τα πρώτα αποτελέσματά του;

Η διαδικασία χορήγησης του botox είναι πολύ απλή και γρήγορη. Το botox χορηγείται από το γιατρό, αφού πρώτα μελετηθούν οι μύες που εμπλέκονται για τη δημιουργία της σπαστικότητας.

Η έγχυσή του είναι ανώδυνη και γίνεται ενδομυικά, δηλαδή τοπικά στο μυ ή στους μύες που μας ενδιαφέρουν και είναι υπεύθυνοι για τη σπαστικότητα αυτή, με μια πολύ λεπτή βελόνα. Τα αποτελέσματα που επιφέρει το botox γίνονται ορατά μετά από λίγες ημέρες και διαρκούν περίπου τρεις ( 3 ) με τέσσερις ( 4 ) μήνες. Σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να διαρκέσουν έως και έξι ( 6 ) μήνες.

Συνήθως πραγματοποιούνται τρεις ( 3 ) συνεδρίες το χρόνο, έτσι ώστε να γίνει επανάληψη της εφαρμογής του botox. Να σημειώσουμε ότι όπως σε πολλές περιπτώσεις έτσι και εδώ, όσο πιο νωρίς από την εμφάνιση της σπαστικότητας γίνει η εφαρμογή του botox, τόσο καλύτερα και πιο γρήγορα είναι τα αποτελέσματα, καθώς με την πάροδο του χρόνου η σπαστικότητα εγκαθίσταται και αναπτύσσει μόνιμες βλάβες.


Πώς δρα το
botox;

Μετά τη χορήγηση του botox, η δραστική του ουσία μεταφέρεται στη νευρομυϊκή σχισμή, με αποτέλεσμα να αποκλείει την περιφερική απελευθέρωση της ακετυλοχολίνης. Η ακετυλοχολίνη είναι ένας βασικός διαμεσολαβητής για την επικοινωνία νεύρου- μυός.

Αυτή η διαδικασία χαλαρώνει τοπικά τους μύες που έχουν προσβληθεί από τη σπαστικότητα. Το θεραπευτικό botox λειτουργεί και έχει καλύτερα ακόμα αποτελέσματα όταν συνδυάζεται με τη φυσικοθεραπεία, καθώς μειώνει τον πόνο και αυξάνει ή επανακτά τη λειτουργικότητα των ασθενών.

Είναι σημαντικό η εφαρμογή του botox να γίνεται όσο το δυνατόν νωρίτερα, καθώς εάν η σπαστικότητα έχει εγκατασταθεί χρόνια και έχουν αναπτυχθεί μόνιμες βλάβες στη λειτουργικότητα των μυών, τότε η τοξίνη δεν επιφέρει σημαντικά θετικά αποτελέσματα στη βελτίωση της λειτουργικότητας και το μόνο που προσφέρει είναι η ανακούφιση από τον πόνο.


Ποια είναι τα πλεονεκτήματα του
botox;

Τα πλεονεκτήματα από την εφαρμογή του θεραπευτικού botox είναι πολλά και σημαντικά. Αναλυτικά:

  1. Το botox είναι μια πολύ απλή διαδικασία, χωρίς ιδιαίτερη προετοιμασία.
  2. Με το θεραπευτικό botox μπορούμε να μειώσουμε ή ακόμα και να διακόψουμε τα χορηγούμενα από το στόμα φάρμακα, τα οποία μπορεί να δημιουργούν παρενέργειες, όπως γαστρεντερικές διαταραχές.
  3. Οι παρενέργειες από το θεραπευτικό botox είναι σχεδόν σπάνιες και αν εμφανιστούν, με την κατάλληλη ρύθμιση της δόσης, δεν επανεμφανίζονται
  4. Το botox μειώνει τη σπαστικότητα αποδεδειγμένα, με αποτέλεσμα τη βελτίωση της ποιότητας ζωής του/της ασθενούς.
  5. Σε συνδυασμό με τη φυσικοθεραπεία, προσφέρει εξαιρετικά θετικά αποτελέσματα στη σπαστικότητα
  6. Η έκχυση της αλλαντικής τοξίνης ( botox ) γίνεται ενδομυϊκά στο συγκεκριμένο μέρος που πάσχει, χαλαρώνοντας έτσι μόνο τους εν συσπάσει μύες. Με αυτό τον τρόπο δεν επιβαρύνονται οι υπόλοιποι μύες και δεν προκαλούνται παρενέργειες.

Το θεραπευτικό botox έχει εξαιρετικά αποτελέσματα στην περίπτωση της σπαστικότητας, αλλά και στη δυστονία, χωρίς ιδιαίτερες παρενέργειες και έχει προσφέρει σημαντική ανακούφιση σε πολλούς ασθενείς ανά τον κόσμο.

Συνοψίζοντας

Το botox είναι ευρέως γνωστό για την αισθητική του χρήση, πέρα από αυτήν όμως η εφαρμογή του για την αντιμετώπιση και θεραπεία νευρολογικών καταστάσεων είναι ιδιαίτερα σημαντική και με εξαιρετικά αποτελέσματα.

Τα θετικά του αποτελέσματα είναι ιδιαίτερα εμφανή στη σπαστικότητα, η οποία προκαλείται μετά από βλάβες που έχουν δημιουργήσει το εγκεφαλικό, η σκλήρυνση κατά πλάκας, η κρανιοεγκεφαλική κάκωση κ.α.

Η εφαρμογή του botox  σε αυτές τις καταστάσεις επιφέρει σημαντικά αποτελέσματα, καθώς βοηθά τους ασθενείς να επανακτήσουν τη λειτουργικότητα και την κινητικότητά τους, η οποία μπορεί να έχει διαταραχθεί και να τα εμποδίζει στις καθημερινές τους δραστηριότητες, ακόμα και στις πιο απλές.

Με την εφαρμογή του botox  βελτιώνεται η ομιλία, η βάδιση και οι καθημερινές δραστηριότητες των ασθενών, όπως η σίτιση και το ντύσιμο. Το botox εφαρμόζεται τοπικά στους μύες που ευθύνονται για τη σπαστικότητα και τα αποτελέσματά του διαρκούν περίπου τρεις ( 3 ) με τέσσερις ( 4 ) μήνες.

Σαφώς, όσο πιο γρήγορα ξεκινήσει η θεραπεία με botox τόσο πιο γρήγορα και θετικά θα είναι τα αποτελέσματα. Μετά τη θεραπεία, οι ουσίες του botox χαλαρώνουν τους μύες τοπικά. Τα αποτελέσματα είναι πολύ καλύτερα εάν με το botox συνδυάζεται και η φυσικοθεραπεία.

Με αυτόν το συνδυασμό ο πόνος μειώνεται η λειτουργικότητα των ασθενών επανέρχεται γρηγορότερα. Ακόμα, τα αποτελέσματα εξαρτώνται και από τη χρονική στιγμή που ξεκινά η θεραπεία. Όσο πιο νωρίς ξεκινήσει η θεραπέια, τόσο καλύτερα και θετικά αποτελέσματα θα έχουμε.

Μέσα στα πλεονεκτήματα του botox είναι η ανώδυνη φύση του και η μη ύπαρξη παρενεργειών. Σε σπάνια περίπτωση που εμφανιστούν παρενέργειες, αυτές με την κατάλληλη ρύθμιση της επόμενης δόσης δεν επανεμφανίζονται. Ακόμα, το botox μπορεί να αντικαταστήσει τα φάρμακα που χορηγούνται από το στόμα και δημιουργούν διάφορες παρενέργεις, όπως γαστρεντερικές διαταραχές κ.α.

Τέλος, η τοπική χρήση του botox είναι πολύ σημαντική, καθώς δεν επιβαρύνει τους υγιείς μύες, παρά μόνο χαλαρώνει τους συγκεκριμένους μύες που συσπώνται και δημιουργούν τη σπαστικότητα.

0

Υπηρεσίες

Το εγκεφαλικό επεισόδιο είναι μια βλάβη, η οποία προκαλείται όταν η ροή του αίματος μέσα από τις αρτηρίες διαταραχθεί ή σταματήσει ξαφνικά, οπότε τα εγκεφαλικά κύτταρα παύουν να παίρνουν οξυγόνο και πεθαίνουν.

Ένα εγκεφαλικό μπορεί να είναι είτε ισχαιμικό, δηλαδή το αίμα να σταματήσει να ρέει επειδή ο θρόμβος ή η πλάκα στην αρτηρία  το εμποδίζουν, είτε αιμορραγικό, δηλαδή η αρτηρία να έχει σπάσει από ρήξη.

Σε μεγαλύτερη συχνότητα ένα εγκεφαλικό επεισόδιο είναι ισχαιμικό σε ποσοστό πάνω από 75% . Ακόμα, ένα εγκεφαλικό μπορεί να είναι ελαφρύ ή βαρύ με αποτελέσματα προσωρινά ή μόνιμα αντίστοιχα.

Κάποιες ομάδες ατόμων έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να υποστούν εγκεφαλικό, όπως οι άνδρες, άτομα με ιστορικό εγκεφαλικού επεισοδίου, άτομα διαβητικά και προχωρημένης ηλικίας.


Πώς προκαλείται το εγκεφαλικό;

Το εγκεφαλικό επεισόδιο προκαλείται συνήθως σε άτομα που ανήκουν στις ομάδες υψηλού κινδύνου, όπως στους άντρες, τους ηλικιωμένους κ.α., αλλά πολλές φορές κάποιοι παράγοντες είναι εξαιρετικά επιβαρυντικοί και μπορούν να οδηγήσουν σε ένα εγκεφαλικό. Αυτοί οι παράγοντες βέβαια μπορούν να αντιμετωπιστούν και είναι οι εξής:

  1. Το κάπνισμα: Το κάπνισμα διπλασιάζει τις πιθανότητες εμφάνισης εγκεφαλικού επεισοδίου
  2. Ο διαβήτης: Ο σακχαρώδης διαβήτης αυξάνει τον κίνδυνου πρόκλησης ισχαιμικού εγκεφαλικού έως και 6 φορές. Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος εάν συνυπάρχει υπέρταση
  3. Η υπέρταση: Η υπέρταση αποτελεί τον ισχυρότερο παράγοντα πρόκλησης τόσο ισχαιμικού όσο και αιμορραγικού εγκεφαλικού. Η υπέρταση, σε ένα άτομο 50 ετών και πάνω, αυξάνει τις πιθανότητες εμφάνισής του μέχρι και 4 φορές.
  4. Η καρδιακή και αγγειακή νόσος: Η κολπική μαρμαρυγή θεωρείται η συχνότερη καρδιακή πάθηση που μπορεί να προκαλέσει ένα εγκεφαλικό επεισόδιο. Άλλες καρδιακές και αγγειακές παθήσεις που ευνοούν το εγκεφαλικό είναι το έμφραγμα του μυοκαρδίου, η ασυμπτωματική στένωση της καρωτίδας, παθήσεις των βαλβίδων, η διατατική μυοκαρδιοπάθεια κ.α.
  5. Το ιστορικό παροδικού ισχαιμικού επεισοδίου: Η προσωρινή αυτή διακοπή της ροπής του αίματος σε ένα σημείο του εγκεφάλου, αποτελεί προειδοποιητικό σημάδι μελλοντικού εγκεφαλικού. Αυτή η διακοπή δεν διαρκεί πάνω από 24 ώρες και αποτελεί ένδειξη ότι η ροή του αίματος προς τον εγκέφαλο είναι διαταραγμένη.

Τι συμπτώματα παρουσιάζει ένα εγκεφαλικό;

Τα συμπτώματα που παρουσιάζει ένα εγκεφαλικό είναι τα εξής:

  1. Αδυναμία, μούδιασμα, παράλυση στο πρόσωπο, τα χέρια ή τα πόδια
  2. Δυσκολίας την ομιλία, την κατανόηση και σύγχυση
  3. Ζαλάδα, απώλεια ισορροπίας, δυσκολία στο βάδισμα και απώλεια συντονισμού κινήσεων
  4. Δυσκολίες στην όραση (απώλεια ή μείωση της όρασης στο ένα ή και τα δύο μάτια)
  5. Ημιπληγία (παράλυση της μισής πλευράς του σώματος)
  6. Δυσκολία στην κίνηση της γλώσσας
  7. Ξαφνικός επίμονος πυρετός, χωρίς γνωστά αίτια
  8. Έντονη όσφρηση καμένου

Πώς διαγιγνώσκεται το εγκεφαλικό;

Το εγκεφαλικό επεισόδιο διαγιγνώσκεται μέσω των εξετάσεων αίματος, νευρολογικών και απεικονιστικών εξετάσεων. Η αξονική και μαγνητική τομογραφία είναι η καλύτερη μέθοδος διάγνωσης ενός εγκεφαλικού επεισοδίου. Μάλιστα, οι αιμορραγίες στον εγκέφαλο διαγιγνώσκονται σε μεγάλο ποσοστό με τη μαγνητική τομογραφία.


Πώς μπορούμε να προφυλαχθούμε από ένα εγκεφαλικό;

Ο καλύτερος τρόπος ώστε να προφυλαχτούμε από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο είναι η αντιμετώπιση των παραγόντων που ευνοούν την εμφάνισή του. Κάποιοι από αυτούς τους παράγοντες δεν μπορούν να τροποποιηθούν, καθώς είναι η ηλικία και το φύλο. Οι υπόλοιποι όμως, με την κατάλληλη αγωγή, μπορούν να τροποποιηθούν και να μην αποτελούν τόσο σοβαρό και επικίνδυνο παράγοντα.

  1. Το κάπνισμα: Η διακοπή του καπνίσματος μειώνει τις πιθανότητες πρόκλησης εγκεφαλικού επεισοδίου
  2. Το υπερβολικό σωματικό βάρος-παχυσαρκία, υψηλές τιμές λιπιδίων ( χοληστερίνη ): Μειώστε το αλάτι και τις λιπαρές τροφές
  3. Ο σακχαρώδης διαβήτης: Πρέπει να πραγματοποιείται ρύθμιση του σακχάρου υπό τις οδηγίες του γιατρού
  4. Η υπέρταση: Με τον έλεγχο της αρτηριακής πίεσης και τα κατάλληλα φάρμακα, μπορούμε να αποφύγουμε και να βελτιώσουμε την υπέρταση. Τα αντιυπερτασικά φάρμακα που χορηγούνται είναι συνήθως τα διουρητικά, οι ανταγωνιστές ασβεστίου, οι ανταγωνιστές της αγγειοτενσίνης II κ.α.
  5. Οι καρδιοπάθειες, κυρίως η κολπική μαρμαρυγή: Η κολπική μαρμαρυγή ευθύνεται για το σχηματισμό θρόμβων, οι οποίοι μπορούν να προκαλέσουν εγκεφαλικό
  6. Προηγούμενο ή παροδικό εγκεφαλικό επεισόδιο.
  7. Η καθιστική ζωή: Η αποφυγή της καθιστικής ζωής και η καθημερινή ήπια αθλητική δραστηριότητα μειώνει τις πιθανότητες να παρουσιαστεί εγκεφαλικό επεισόδιο


Τι θεραπείες υπάρχουν για το εγκεφαλικό;

Άμεση θεραπευτική μέθοδος για την αντιμετώπιση του εγκεφαλικού επεισοδίου δεν υπάρχει. Η αντιμετώπιση έγκειται στη θεραπεία των επιβαρυντικών παραγόντων που οδήγησαν στο εγκεφαλικό.

Όπως και στην πρόληψη, έτσι και στην αντιμετώπιση είναι σημαντική η διακοπή του καπνίσματος, η διατήρηση του φυσιολογικού σωματικού βάρους ή η μείωση κιλών όπου αυτό κρίνεται απαραίτητο και η καταπολέμηση των συναφών ασθενειών με την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή.

Σημαντικό ρόλο στην αποκατάσταση του/της ασθενούς μετά από ένα εγκεφαλικό παίζουν η φυσικοθεραπεία και ο βελονισμός.


Φυσικοθεραπεία

Με τη φυσικοθεραπεία επιτυγχάνεται η βελτίωση των κινητικών δυσλειτουργιών που έχει αφήσει ένα εγκεφαλικό επεισόδιο. Αυτές οι δυσλειτουργίες συμπεριλαμβάνουν τα εξής:

  1. Αδυναμία ή παράλυση της μιας πλευράς του σώματος ή μέρους της μιας πλευράς, όπως το χέρι ή το πόδι. Αυτή η δυσλειτουργία παρατηρείται στο αντίθετο τμήμα του σώματος από ότι βρίσκεται η βλάβη στον εγκέφαλο.
  2. Σπαστικότητα, μυϊκοί σπασμοί και μυϊκή δυσκαμψία
  3. Προβλήματα μνήμης και προσοχής
  4. Κόπωση
  5. Διαταραχές της ισορροπίας και της νευρομυϊκής συναρμογής
  6. Προβλήματα έκφρασης και κατανόησης προφορικού και γραπτού λόγου
  7. Δυσκολίες στην αυτοεξυπηρέτηση
  8. Κατάθλιψη
  9. Δυσκολίες στον έλεγχο συναισθημάτων κ.α.

Η αποκατάσταση του/της ασθενούς χωρίζεται σε δυο στάδια, το αρχικό και το στάδιο της σχετικής ανάρρωσης. Κατά το αρχικό στάδιο της αποκατάστασης πραγματοποιούνται παθητικές κινήσεις και συνεχείς αλλαγές θέσεων, έτσι ώστε να διατηρηθεί η τροχιά των αρθρώσεων και να προληφθούν τυχόν παραμορφώσεις και κατακλίσεις. Έμφαση δίνεται σε θέσεις των άνω και κάτω ακρών.

Η εκπαίδευση του/ της ασθενούς να γυρίζει δεξιά και αριστερά με σκοπό να σηκωθεί σε καθιστή θέση και να παραμείνει μόνος του είναι πολύ σημαντική, καθώς και οι ασκήσεις των κάτω άκρων που τα προετοιμάζουν ώστε να δεχτούν το βάρος για τη θεραπεία της βάδισης.

Ακόμα, ίδια βαρύτητα έχουν και οι ασκήσεις για τα άνω άκρα ώστε να προληφθεί ο πόνος στον ώμο και να αποκτηθούν ξανά οι κινήσεις του βραχίονα. Η δυσκολία αυτή στις κινήσεις, οφείλεται στη σπαστικότητα, η οποία αναπτύσσεται και εμποδίζει την αρμονική κίνηση και δυσκολεύει τη λειτουργικότητα των μελών του σώματος.

Στο στάδιο της σχετικής ανάρρωσης, στόχος είναι η επανεκπαίδευση του/της ασθενούς στη βάδιση και στη λειτουργική αποκατάσταση του άνω άκρου, και κυρίως των λεπτών κινήσεων. Αρχικά, πραγματοποιούνται ασκήσεις ισορροπίας σε όρθια στάση και σταδιακά προχωρά ο/η ασθενής στα στάδια της βάδισης και στο ανεβοκατέβασμα της σκάλας.

Η πορεία της αποκατάστασης υστέρα από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο δεν είναι ίδια για όλους τους ασθενείς και εξαρτάται από την ηλικία, τη βαρύτητα του εγκεφαλικού επεισοδίου και τα υπόλοιπα προβλήματα υγείας που μπορεί να έχει ο/η ασθενής.

Βελονισμός

Ο βελονισμός έχει αποδεδειγμένα θετικά αποτελέσματα στην αποκατάσταση του/της ασθενούς μετά από εγκεφαλικό, αλλά σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί τρόπο θεραπείας για την αντιμετώπισή του. Οι βελόνες τοποθετούνται βαθύτερα απ’ ότι σε άλλες περιπτώσεις στα σημεία βελονισμού, μέχρι ο/ η ασθενής να αντιληφθεί το αίσθημα μουδιάσματος που του προκαλούν ( Τε Τσι ).

Συνολικά απαιτούνται περίπου 20 έως 40 συνεδρίες, αρχικά 3 φορές την εβδομάδα και ύστερα 2 φόρες, οι οποίες εφαρμόζονται μαζί με τη φυσικοθεραπεία. Μετά το τέλος των συνεδριών έχουν παρατηρηθεί σημαντικές βελτιώσεις, ιδιαίτερα στην ικανότητα κατάποσης, τη γνωστική ικανότητα, τη βελτίωση των νευρολογικών ελλειμμάτων και τη λειτουργία των κάτω άκρων.

0

Υπηρεσίες

Η σκλήρυνση κατά πλάκας ή διάχυτη εγκεφαλομυελίτιδα, είναι μία χρόνια, φλεγμονώδης, εκφυλιστική ασθένεια, στην οποία τα καλύμματα των νευρικών κυττάρων στον εγκέφαλο και τη σπονδυλική στήλη, που εξασφαλίζουν τη μεταφορά των πληροφοριών, καταστρέφονται.

Αυτό το φαινόμενο ονομάζεται απομυελίνωση και έχει ως αποτέλεσμα να διαταράσσεται η ικανότητα τμημάτων του νευρικού συστήματος να επικοινωνούν. Χάνεται συνεπώς η συνέχεια της αλυσίδας μεταξύ εγκεφάλου και αισθητηρίων οργάνων, καθιστώντας δύσκολο στην κινητική ή  την αισθητική πληροφορία να μεταφερθεί μέσω της σειράς των νευρώνων και των συνάψεών τους.

 

Σκλήρυνση κατά πλάκας: Συμπτώματα

Η σκλήρυνση κατά πλάκας συμπεριλαμβάνει σωματικά, πνευματικά και σπανιότερα, ψυχιατρικά συμπτώματα, όπως μυϊκή κόπωση, διαταραχές στην κίνηση και στη βάδιση, πόνο (νευροπαθητικό και μυοσκελετικό), νοητικές διαταραχές, σπαστικότητα, διαταραχές ουροδόχου κύστης, δυσλειτουργίες στύσης, προβλήματα όρασης κ.α.

Η ηλικία εμφάνισης της νόσου κυμαίνεται από τα 25 μέχρι τα 40 χρόνια συνήθως, αλλά κάποιες φορές εμφανίζεται από τα 12 έως και μετά τα 50,  ενώ τα αίτια που την προκαλούν παραμένουν ασαφή.

Τα συμπτώματα της σκλήρυνσης κατά πλάκας είτε λαμβάνουν χώρα με μεμονωμένες κρίσεις, είτε δημιουργούνται με την πάροδο του χρόνου και μπορεί να εξαφανίζονται τελείως, ωστόσο συχνά εμφανίζονται μόνιμα νευρολογικά προβλήματα με την χρονική εξέλιξη της ασθένειας. 

 

Σκλήρυνση κατά πλάκας: Πώς αντιμετωπίζεται;

Οι θεραπείες επιχειρούν να βελτιώσουν τη λειτουργία μετά από μία κρίση για την πρόληψη των νέων κρίσεων. Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της σκλήρυνσης κατά πλάκας μπορεί να έχουν παρενέργειες και να μην γίνονται ανεκτά από τον οργανισμό, γι’ αυτό πολλοί άνθρωποι ακολουθούν παράλληλα και εναλλακτικές θεραπείες. 

Προσεγγίζοντας την έννοια της φυσιατρικής αποκατάστασης, αξίζει να σημειωθεί η διεπιστημονική ιδιότητα της φυσικής ιατρικής. Τα προγράμματα αποκατάστασης  της λειτουργικότητας διεξάγονται υπό την καθοδήγηση φυσιάτρου και στόχο έχουν την επαναφορά της που χάθηκε λόγω της ασθένειας. 

 

Σκλήρυνση κατά πλάκας: Επίσκεψη στο γιατρό

Η ομάδα αποκατάστασης καταγράφει τα διάφορα προβλήματα και τους περιορισμούς του ασθενούς. Ο ασθενής ελέγχεται στο επίπεδο επαφής και επικοινωνίας του, στην κινητικότητα και αισθητικότητά του, στην ικανότητα αυτοεξυπηρέτησης αλλά και στην ικανότητα κατάποσής του.

Έπειτα τίθεται σαν γενικός στόχος η επί μέρους, όσο το δυνατόν, αποτροπή περεταίρω επιδείνωσης και η βελτίωση σε κινητικό και λειτουργικό επίπεδο, με την ομάδα αποκατάστασης να εφαρμόζει εξατομικευμένα προγράμματα θεραπευτικής άσκησης και να ενημερώνει τους συγγενείς και τον ίδιο τον ασθενή για το τι είδους πρόγραμμα αποκατάστασης πρόκειται να ξεκινήσει. 

 

Σκλήρυνση κατά πλάκας: Αποκατάσταση

Στόχος της αποκατάστασης είναι η βελτιστοποίηση της λειτουργικότητας του ασθενή, της βελτίωσης των προαναφερθέντων προβλημάτων που επιφέρει η σκλήρυνση κατά πλάκας. Καλύτερη κίνηση, μυϊκή ενδυνάμωση, αντιμετώπιση σπαστικότητας, διαταραχών κύστεως και εντέρου καθώς και βελτίωση των τυχόν γνωσιακών και ψυχολογικών διαταραχών. 

Σε επιβαρυμένες περιπτώσεις που η κίνηση είναι σημαντικά περιορισμένη, επιλέγεται η καλύτερη δυνατή θέση και η σύντομη παραμονή στο κρεβάτι, εν αντιθέσει με τις λιγότερο επιβαρυμένες περιπτώσεις όπου είναι πιο ενδεδειγμένη η δραστηριοποίηση και η δημιουργική ενασχόληση, ώστε να περιοριστούν η επέκταση της νόσου και η μυϊκή αδυναμία.

Η ενδυνάμωση, η αύξηση της αντοχής και η βελτιωμένη κίνηση είναι το ζητούμενο της εξατομικευμένης θεραπευτικής προσέγγισης, με παθητικές και ενεργητικές κινήσεις και ασκήσεις διατήρησης και βελτίωσης της κίνησης των αρθρώσεων να λαμβάνουν χώρα και να συνδυάζονται με λειτουργική επανεκπαίδευση στην εκτέλεση δραστηριοτήτων της καθημερινής ζωής όπως προσωπική υγιεινή, ντύσιμο, χτένισμα, με ή χωρίς τη χρήση βοηθητικών συσκευών ή μηχανημάτων.

Η σπαστικότητα είναι ένα σύμπτωμα που μπορεί να εμφανιστεί σε όλες τις νόσους που προκαλούν βλάβη στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Είναι πολλές φορές ένας περιοριστικός παράγοντας που δυσκολεύει την κίνηση, και μπορεί να διαταράξει τον ύπνο.

Εκδηλώνεται με ακούσια αύξηση του μυϊκού τόνου αλλά όμως δεν αποτελεί αντένδειξη για λελογισμένη και παρακολουθούμενη από ειδικό επιστήμονα, άσκηση. Η ολιστική προσέγγιση της ομάδας αποκατάστασης αντιμετωπίζει την σπαστικότητα μέσω ασκήσεων και φυσικών μέσων ενώ ο εργοθεραπευτής διορθώνει πιθανά λάθη σε καθημερινές συνήθειες και στάσεις του σώματος που επιβαρύνουν την σπαστικότητα.

Ο φυσίατρος παρακολουθεί την κινητική εξέλιξη και επεμβαίνει αν είναι αναγκαίο, με συντηρητική ή και φαρμακευτική παρέμβαση. Αυτό σημαίνει ότι σε περιπτώσεις που δεν υπάρχει ανταπόκριση στην θεραπεία με την συναίνεση του ατόμου, επιλέγεται η εστιακή έγχυση αλλαντικής τοξίνης για να δημιουργηθεί προοδευτικά μείωση της σπαστικότητας και επανεγκατάσταση της ορθής μυϊκής λειτουργίας.

Οπωσδήποτε οι σπαστικοί μύες δεν πρέπει να φτάνουν σε κόπωση, η γωνιακή ταχύτητα κίνησης των αρθρώσεων πρέπει να είναι χαμηλή και σταθερή και πρέπει να δίνεται ιδιαίτερο βάρος στις διατάσεις.

Σε όλη τη διάρκεια της νοσηλείας του, ο ασθενής, είναι σε συνεχή επιτήρηση των ζωτικών του λειτουργιών, λαμβάνει ανελλιπώς τη φαρμακευτική του αγωγή και ακολουθούνται κατά γράμμα οι ιατρικές εντολές και οι οδηγίες της ομάδας αποκατάστασης.

Σε περίπτωση εμφάνισης κάποιας επιπλοκής ή νέας νόσου, γίνεται άμεση κινητοποίηση του προσωπικού για τη σταθεροποίηση του ασθενούς και την ασφαλή μεταφορά του σε ειδικό ιατρικό κέντρο.

Κλείνοντας, πριν την έξοδο του ασθενούς από τον χώρο αποκατάστασης, πρέπει να γίνεται έλεγχος του χώρου της κατοικίας του από την ομάδα αποκατάστασης, προκειμένου να δοθούν οι κατάλληλες οδηγίες, ώστε να προσαρμοσθεί η κατοικία στις ανάγκες του ασθενούς.

Σε όλους τους ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας εφαρμόζεται ψυχολογική υποστήριξη για τη διαχείριση άγχους, κατάθλιψης και διαταραχών συμπεριφοράς, ενώ ενθαρρύνονται να συμμετέχουν στο πρόγραμμα αποκατάστασής τους, για να επιτευχθεί η κοινωνική τους επανένταξη.

0

Υπηρεσίες

Ο πονοκέφαλος ή κεφαλαλγία είναι μια δυσάρεστη εμπειρία που όλοι μας έχουμε βιώσει κάποια στιγμή στη ζωή μας μετά από ώρες δουλειάς, όταν είμαστε πολύ κουρασμένοι, έχουμε μείνει νηστικοί ή έχουμε καταναλώσει πολύ αλκοόλ. Για να πούμε ότι πάσχουμε από τακτικές κεφαλαλγίες, ο πονοκέφαλος πρέπει να μας συμβαίνει συχνά και τακτικά και να έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά.

 

Ο πονοκέφαλος εκδηλώνεται πιο συχνά στους άνδρες ή τις γυναίκες;

Οι κεφαλαλγίες ταλαιπωρούν ένα σημαντικό ποσοστό του γενικού πληθυσμού που φτάνει ακόμη και το 10%, μάλιστα το ποσοστό των γυναικών που υποφέρουν από πονοκεφάλους είναι διπλάσιο ή και τριπλάσιο σε σχέση με εκείνο των ανδρών.

Πιο συγκεκριμένα, η ημικρανία είναι ένας χαρακτηριστικός πονοκέφαλος που συναντούμε περισσότερο στις γυναίκες (3πλάσιο ποσοστό σε σχέση με τους άντρες), με την έναρξή τους να συμβαίνει στην πρώιμη ενήλικη ζωή. Αλλά και η κεφαλαλγία τάσης απασχολεί λίγο περισσότερο τις γυναίκες από ό,τι τους άνδρες.

Εξαίρεση αποτελεί η αθροιστική κεφαλαλγία, που ταλαιπωρεί κατά κανόνα τους άνδρες. Οι πονοκέφαλοι σχετίζονται και με τη συναισθηματική μας κατάσταση. Το στρες φαίνεται ότι επηρεάζει, τη συχνότητα, την ένταση και τη διάρκεια των συμπτωμάτων. Επιπλέον, ο φόβος για την εμφάνιση πονοκεφάλου μπορεί να λειτουργήσει ως στρεσογόνος παράγοντας. 

 

Τι είναι οι ημικρανίες;

Οι ημικρανίες είναι πονοκέφαλοι στην μία πλευρά του κεφαλιού, οι οποίοι είναι σφύζοντες όπως ο καρδιακός παλμός και συνοδεύονται πολλές φορές από ναυτία, εμετούς, ευαισθησία στο φως και ευαισθησία στους ήχους.

Τα συμπτώματα μπορεί να συνοδεύονται από αύρα δηλ. λάμψεις, έλλειμμα οπτικού πεδίου αλλά και από μυρμήγκιασμα στα χέρια ή στα πόδια και μερικές φορές από διαταραχές στον λόγο. Η ακριβής αιτία της ημικρανίας είναι άγνωστη, αν και πιστεύεται ότι οφείλεται στις αλληλεπιδράσεις του εγκεφαλικού στελέχους με το τρίδυμο νεύρο και στις μεταβολές των επιπέδων κάποιων χημικών ουσιών. 

 

Τι είναι ο χρόνιος πονοκέφαλος;

Ένας χρόνιος πονοκέφαλος μπορεί να προκληθεί από βλάβη στην αυχενική χώρα, καθώς αλγογόνες ενώσεις που ξεκινούν από τον αυχένα μπορεί να μεταβιβασθούν από το τρίδυμο νεύρο στην πρόσθια επιφάνεια του κεφαλιού και να εκδηλώσουν μετωπιαία κεφαλαλγία.

Η αυχενική κεφαλαλγία πηγάζει από τον αυχένα και στη συνέχεια εξαπλώνεται στην κροταφική περιοχή του κεφαλιού. Ο πονοκέφαλος αρχικά παρουσιάζεται ως μικρής διάρκειας επεισόδια και στη συνέχεια εξελίσσεται σε έναν σχεδόν συνεχή πόνο που μπορεί να προκληθεί ή να επιδεινωθεί από τις κινήσεις του αυχένα ή μια συγκεκριμένη θέση του.

Μαζί με την κεφαλαλγία μπορεί να υπάρχουν και τα προαναφερθέντα συμπτώματα (ναυτία, ζάλη, θολή όραση, ευαισθησία στο φως ή στους ήχους) και ο ασθενής να αισθάνεται πόνο στο ένα ή και στα δύο χέρια. Η διάγνωση της κεφαλαλγίας αυτού του τύπου ξεκινά με προσεκτική λήψη του ιστορικού, κλινική εξέταση και μια σειρά εξετάσεων που μπορεί να περιλαμβάνουν ακτινογραφίες, αξονική τομογραφία αυχενικής μοίρας σπονδυλικής στήλης, μαγνητική τομογραφία και ηλεκτρομυογράφημα-ηλεκτρονευρογράφημα άνω άκρων.

Η φαρμακευτική αγωγή σε συνδυασμό με τη χρήση φυσικών μέσων, χειρομαλάξεις, βελονισμός, ενέσεις αλλαντοτοξίνης και θεραπευτικής άσκησης-διατάσεων μπορούν να ωφελήσουν το σύνολο των πασχόντων από κεφαλαλγία, που οφείλεται σε βλάβες του αυχένα.

 

Πονοκέφαλος και βελονισμός

Ο πονοκέφαλος ή κεφαλαλγία καθώς και οι ημικρανίες αντιμετωπίζονται με βελονισμό. Ο βελονισμός προκαλεί την έκλυση ενδορφινών και άλλων νευροχημικών παραγόντων στον εγκέφαλο και στον νωτιαίο μυελό από την διέγερση νεύρων που βρίσκονται τόσο σε μυς αλλά και σε άλλους ιστούς.

Η έκλυση αυτών των ουσιών προκαλεί αίσθημα ευφορίας και αναλγησία. Στον βελονισμό αντιμετωπίζεται το σύνολο των συμπτωμάτων και όχι μόνο ο πονοκέφαλος. Η κλινική εκτίμηση και οι εξετάσεις είναι απαραίτητες για τη διάγνωση και το σχεδιασμό του θεραπευτικού πρωτοκόλλου.

Καταγράφονται λεπτομερώς οι παράγοντες που προκαλούν ή ανακουφίζουν τον πόνο, καθώς και άλλα νοσήματα (σωματικά ή ψυχικά) που βαρύνουν τον ασθενή. 

Η θεραπεία βελονισμού, τόσο στην ημικρανία, όσο και στις άλλες μορφές κεφαλαλγίας, εφαρμόζεται με μικρό αριθμό συνεδριών ανά εβδομάδα, διάρκειας έως τριάντα λεπτών. Το πρόγραμμα που θα ακολουθηθεί είναι απόλυτα εξατομικευμένο ανάλογα με τα συμπτώματα, τις συνοδές παθήσεις, τις προσωπικές συνήθειες, την θέληση του ατόμου κ.ά.

Δεν υπάρχουν αντενδείξεις και μπορεί να γίνει ταυτόχρονα και με άλλες θεραπευτικές παρεμβάσεις. Ένας πλήρης θεραπευτικός κύκλος αποτελείται από δέκα έως δεκαπέντε συνεδρίες βελονισμού. Από τον βελονισμό ωφελούνται ιδιαίτερα οι νέοι και δραστήριοι ασθενείς που δε θέλουν να ασχολούνται μελλοντικά με φαρμακευτική αγωγή, οι ηλικιωμένοι που συνήθως έχουν πολλά φάρμακα και οι ασθενείς που αδυνατούν να λάβουν συστηματική αγωγή με φάρμακα λόγω αλεργίας ή ευαισθησίας.

Στον βελονισμό, η διέγερση από ένα μη-επώδυνο μηχανικό ερέθισμα, είναι σε θέση να καταστείλει τον πόνο, ενώ βοηθάει ρυθμίζοντας την εξωκρανιακή και ενδοκρανιακή ροή του αίματος αλλά και επηρεάζοντας τα επίπεδα της σεροτονίνης στον εγκέφαλο. Τέλος, βοηθάει στην μείωση των παραγόντων που μπορούν να προκαλέσουν μια ημικρανική κρίση όπως το έντονο στρες, τις διαταραχές του ύπνου, τους πόνοι της περιόδου και την αυξημένη τάση σε μυς του αυχένα και της ράχης.

Αξίζει να τονιστεί στο σημείο αυτό, ότι οι βελόνες είναι μιας χρήσης, τοποθετούνται ανώδυνα και με ειδική τεχνική στα προεπιλεγμένα σημεία βελονισμού, αφαιρούνται επίσης ανώδυνα και ο ασθενής μπορεί να συνεχίσει τις δραστηριότητές του.

Πρόκειται για μια απόλυτα φυσική μέθοδο χωρίς παρενέργειες και χωρίς κινδύνους όταν γίνεται από κατάλληλα εκπαιδευμένο γιατρό. Η καθημερινή εμπειρία του Φυσιάτρου με νευρολογικές και μυοσκελετικές παθήσεις δίνει το πλεονέκτημα στην αντιμετώπιση της ημικρανίας, εξαιτίας της γνώσης και συνδυαστικής χρήσης και άλλων θεραπευτικών μεθόδων.

0

Πόνος στον ώμο, Υπηρεσίες

Με τον όρο περιαρθρίτιδα δεν εννοούμε μια συγκεκριμένη πάθηση, αλλά την παθολογία στην περιοχή του ώμου. Οι πιο πολλές από αυτές τις παθήσεις του ώμου έχουν τις περισσότερες φορές σχέση με βλάβες στα μαλακά μόρια, δηλαδή τους τένοντες, τους μύες και τους συνδέσμους, και σπανίως με τα οστά. Κάποιες από τις παθήσεις που περιλαμβάνει η περιαρθρίτιδα είναι οι εξής:

  1. Ασβεστοποιός τενοντίτιδα του πετάλου στροφέων
  2. Οστεοαρθρίτιδα ώμου
  3. Οστεοαρθρίτιδα ακρωμιοκλειδικής άρθρωσης
  4. Παγωμένος ώμος
  5. Τενοντίτιδα μακράς κεφαλής δικεφάλου βραχιονίου
  6. Πάρεση υπερπλατίου νεύρου
  7. Σύνδρομο SLAP
  8. Σύνδρομο υπακρωμιακής πρόσκρουσης με ή χωρίς ρήξη του πετάλου στροφέων (κυρίως του υπερακανθίου)

Η περιαρθρίτιδα αποτελείται από τρεις (3) φάσεις, την οξεία, την υποξεία και τη χρόνια. Στόχος κάθε θεραπείας για την περιαρθρίτιδα είναι η πλήρης αποκατάσταση του προβλήματος του ώμου. Η καλύτερη αντιμετώπιση πραγματοποιείται όταν η πάθηση βρίσκεται στην οξεία της φάση, καθώς τα αποτελέσματα στην υποξεία και τη χρόνια φάση δεν είναι ιδιαίτερα θετικά.


Ποιες παθήσεις συμπεριλαμβάνονται στην περιαρθρίτιδα;

Οι παθήσεις που συμπεριλαμβάνονται στην περιαρθρίτιδα είναι:

  1. Η ασβεστοποιός τενοντίτιδα του πετάλου στροφέων: Όταν σε ένα συγκεκριμένο σημείο του οστού του ακρωμίου ασκούνται επαναλαμβανόμενες τριβές του πετάλου στροφέων, τότε δημιουργείται ασβέστωση του τένοντα. Οι φλεγμονές που δημιουργούνται στο σημείο υποτροπιάζουν και οδηγούν στην τοπική νέκρωση του ιστού με αποτέλεσμα τη διακοπή κυκλοφορίας του αίματος και την εναπόθεση ασβεστώσεων.
  2. Η οστεοαρθριτιδα ώμου: Η οστεοαρθρίτιδα ώμου είναι μια σχετικά σπάνια πάθηση, χωρίς συμπτώματα. Κάποιες φορές παρατηρείται έντονος πόνος μαζί με δυσλειτουργία της άρθρωσης και περιορισμένη κίνηση του ώμου.
  3. Η οστεοαρθρίτιδα ακρωμιοκλειδικής άρθρωσης: Εμφανίζεται στην ακρωμιοκλειδική άρθρωση, η οποία ενώνει τη γωνία του ώμου, το ακρώμιο με το εξωτερικό άκρο της κλείδας και δημιουργείται λόγω συχνής συμπίεσής της κατά τις στροφικές κινήσεις της άρθρωσης.
  4. Ο παγωμένος ώμος: Πρόκειται για μια πάθηση, κατά την οποία ο αρθρικός θύλακας του ώμου συρρικνώνεται αυθόρμητα, χωρίς κάποιο λόγο. Η κίνηση του ώμου μειώνεται σταδιακά μέρα με τη μέρα και συνοδεύεται από έντονο πόνο.
  5. Η τενοντίτιδα μακράς κεφαλής δικεφάλου βραχιονίου: Είναι πολύ συχνή σε αθλητές που καταπονούν του ώμους τους, αλλά και σε ηλικιωμένους. Σε αυτήν την πάθηση ο τένοντας της μακράς κεφαλής, ο οποίος περνάει μέσα από την άρθρωση του ώμου, ερεθίζεται και προξενεί έντονο πόνο.
  6. Η πάρεση υπερπλατίου νεύρου: Πρόκειται για σπάνια πάθηση, κατά την οποία παρουσιάζεται σταδιακή ατροφία των μυών του πέταλου στροφέων, η οποία οφείλεται στη συμπίεση του υπερπλάτιου νεύρου που τροφοδοτεί αυτούς τους μύες.
  7. Σύνδρομο SLAP: Το σύνδρομο SLAP, δηλαδή η αποκόλληση της μακράς κεφαλής από το σημείο πρόσφυσης, δημιουργείται από τις επανειλημμένες κινήσεις όπου αυξάνεται απότομα η έλξη του δικεφάλου στο σημείο αυτό. Η αποκόλληση μπορεί να έχει κατεύθυνση προς τα εμπρός ή προς τα πίσω ή και στις δύο κατευθύνσεις.
  8. Σύνδρομο υπακρωμιακής πρόσκρουσης με ή χωρίς ρήξη του πετάλου στροφέων (κυρίως του υπερακανθίου): Το σύνδρομο αυτό είναι το πιο κοινό ανάμεσα στις παθήσεις του ώμου. Οι στροφείς του ώμου είναι οι 4 μύες από τους οποίους αποτελείται το πέταλο: ο υποπλάτιος, ο υπερακάνθιος, ο υπακάνθιος και ο ελάσσων στρογγυλός. Αυτοί οι μύες, κάθε φορά που σηκώνεται ο βραχίονας, συμπιέζονται ανάμεσα στην κεφαλή του αι το οστό του ακρωμίου. Ανάμεσα στο πέταλο και τη γωνία του ακρωμίου βρίσκεται ο ορρογόνος θύλακος, ο οποίος παρέχει μια μικρή ποσότητα λιπαντικής ουσίας, έτσι ώστε να απαλύνει την τριβή των μαλακών μυών και τενόντων στην επιφάνεια του οστού. Όταν ο ορρογόνος αυτός θύλακας ερεθίζεται (από την υπερβολική χρήση συνήθως), παρουσιάζεται φλεγμονή που συνοδεύεται από πολύ έντονα και επίπονα συμπτώματα.

Τι συμπτώματα παρουσιάζει η περιαρθρίτιδα;

Τα συμπτώματα που παρουσιάζει η περιαρθρίτιδα είναι ο έντονος πόνος στον ώμο, ο οποίος τις περισσότερες φορές δεν επιτρέπει καμία κίνησή του. Εάν ο πόνος διαρκέσει, ο ώμος χάνει την κινητικότητά του και «μετατρέπεται» σε παγωμένο ώμο. Σε αυτήν την περίπτωση και στην οξεία περιαρθρίτιδα, καταργείται πλήρως η κινητικότητα του ώμου και ο πόνος είναι εντονότατος ακόμα και κατά τη διάρκεια του ύπνου.


Πώς διαγιγνώσκεται η περιαρθρίτιδα;

Η διάγνωση της περιαρθρίτιδας πραγματοποιείται με την κλινική εξέταση του/της ασθενούς, με τη μαγνητική τομογραφία και την αρθροσκόπηση. Κατά την κλινική εξέταση ο γιατρός θα σας ζητήσει να κάνετε ορισμένες κινήσεις, έτσι ώστε να διαπιστωθεί η κατάσταση της κινητικότητας του ώμου. Εάν το πάσχον χέρι δεν μπορεί να σηκωθεί όσο πρέπει κατά την ανάταση και συγχρόνως αισθάνεστε έντονο πόνο, τότε πολύ πιθανό να πάσχετε από περιαρθρίτιδα. Η μαγνητική τομογραφία και η αρθροσκόπηση επιβεβαιώνουν την περιαρθρίτιδα και υποδεικνύουν ακριβώς την πάθηση, η οποία είναι εντεταγμένη κάτω από τον όρο- ομπρέλα «περιαρθρίτιδα».


Ποιες θεραπείες υπάρχουν για την περιαρθρίτιδα;

Η θεραπεία της περιαρθρίτιδας είναι κατά βάση συντηρητική και σε σπάνιες περιπτώσεις απαιτείται χειρουργική αντιμετώπιση. Στα αρχικά στάδια πολύ χρήσιμες θεωρούνται οι ασκήσεις αιώρησης του χεριού, καθώς με αυτόν τον τρόπο χαλαρώνει η άρθρωση, ο υπερακάνθιος δεν τρίβεται και υποχωρεί η φλεγμονή. Οι ασκήσεις αυτές συνδυάζονται με την παγοθεραπεία και τα αντιφλεγμονώδη. Πρέπει να αποφεύγονται τα θερμά επιθέματα και η ακινητοποίηση, καθώς κάτι τέτοιο μπορεί να προκαλέσει παγωμένο ώμο. Σε περιπτώσεις όπου η κινητικότητα έχει χαθεί χορηγούνται ενέσεις κορτιζόνης. Η φυσικοθεραπεία και ο βελονισμός ενδείκνυνται σε όλες τις περιπτώσεις καθώς τα αποτελέσματα που προσφέρουν είναι εξαιρετικά.

Φυσικοθεραπεία

Η αποκατάσταση της περιαρθρίτιδας είναι μια διαδικασία σχετικά δύσκολή και χρονοβόρα, καθώς ο γιατρός θα πρέπει να είναι ενήμερος για την συγκεκριμένη πάθηση του/της ασθενούς που έχει οδηγήσει στην περιαρθρίτιδα. Ο λόγος που πρέπει να υπάρχει αυτή η ενημέρωση είναι διότι το είδος της αποκατάστασης διαφέρει από πάθηση σε πάθηση. Βασικός στόχος της φυσικοθεραπείας είναι η αντιμετώπιση του πόνου και κάθε συμπτώματος, καθώς και η πρόληψη δυσάρεστων συνεπειών όπως η αγκύλωση του ώμου. Οι τεχνικές της φυσικοθεραπείας διαφέρουν αναλόγως και τη φάση που βρίσκεται η κάθε πάθηση. Στην οξεία φάση της περιαρθρίτιδας οι πόνοι είναι ιδιαίτερα έντονοι. Οι κινήσεις πρέπει να περιορίζονται και γίνεται εφαρμογή κρύων ή θερμών επιθεμάτων σε συνδυασμό με αντιφλεγμονώδη φάρμακα και παυσίπονα. Στην υποξεία φάση τα συμπτώματα υποχωρούν και γίνεται εφαρμογή υπερήχων σε συνδυασμό με διαθερμία ή παγοθεραπεία, laser, αναλγητικών ρευμάτων. Σε αυτό το στάδιο μπορούμε να ξεκινήσουμε και την κινητοποίηση της άρθρωσης. Αρχικά, οι κινήσεις είναι ήπιες και χαλαρές, χωρίς φόρτιση ,οι οποίες κινούνται στα όρια του πόνου. Ακόμα, πολύ χρήσιμες είναι οι κατάλληλες διατάσεις. Μόλις το εύρος κίνησης του ώμου αποκατασταθεί, πραγματοποιούνται οι ασκήσεις ενδυνάμωσης των μυών, έτσι ώστε να εξασφαλιστεί η μυϊκή ισορροπία της περιοχής.

Βελονισμός

Ο βελονισμός μπορεί να αντιμετωπίσει με εξαιρετικά αποτελέσματα την περιαρθρίτιδα σε όλες τις φάσεις της. Μειώνει τον πόνο και τη φλεγμονή και αυξάνει τη ροή του αίματος, επιτρέποντας την καλύτερη κινητικότητα τη άρθρωσης. Οι λεπτές βελόνες που εφαρμόζονται σε διάφορα σημεία (ακόμα και σε μακρινά σημεία από την πηγή του πόνου) του σώματος διεγείρουν την έκκριση ενδορφινών, οι οποίες έχουν αναλγητική δράση, και την έκκριση της αδενοσίνης, η οποία έχει κι εκείνη αναλγητικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Ο βελονισμός είναι μια πολύ ασφαλής, φυσική και ανώδυνη μέθοδος, η οποία μάλιστα έχει πολύ καλύτερα αποτελέσματα, συγκριτικά με άλλες θεραπείες για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων που προκαλεί η περιαρθρίτιδα.

0

PREVIOUS POSTSPage 1 of 2NO NEW POSTS