Massivedynamic.co
Πόνος στο γόνατο, Υπηρεσίες

Η αρθρίτιδα είναι μια από τις συχνότερες αιτίες πόνου στα γόνατα, αλλά και σε όλες τις αρθρώσεις του σώματος. Πρόκειται για φλεγμονή της άρθρωσης, η οποία καταστρέφει τα δομικά στοιχεία της άρθρωσης, των αρθρικών χόνδρων, των μηνίσκων και των υποχόνδριων ιστών και παρουσιάζει έντονο πόνο, δυσκαμψία και οίδημα.

Τα συμπτώματα αυτά μπορούν να περιορίσουν το άτομα από πολλές και καθημερινές δραστηριότητες. Οι πιο συνηθισμένες μορφές αρθρίτιδας είναι η οστεοαρθρίτιδα, η ρευματοειδής αρθρίτιδα και η μετατραυματική αρθρίτιδα.


Αρθρίτιδα: Μορφές

Οι πιο κοινές μορφές αρθρίτιδας είναι τρεις (3): Η οστεοαρθρίτιδα, η ρευματοειδής αρθρίτιδα και η μετατραυματική αρθρίτιδα.

  1. Οστεοαρθρίτιδα: Πρόκειται για την πιο συχνή μορφή αρθρίτιδας, η οποία προσβάλλει κυρίως άτομα 50 ετών και πάνω. Στην οστεοαρθρίτιδα, ο χόνδρος των επιφανειών του γόνατος εκφυλλίζεται σταδιακά, χάνει τη λεία του υφή και μειώνεται το πάχος του. Το γεγονός αυτό προκαλεί τριβή μεταξύ των οστών και πόνο κατά την κίνηση. Η νόσος εξελίσσεται αργά, με τον πόνο και τη δυσκαμψία του γόνατος να χειροτερεύουν σταδιακά.
  2. Ρευματοειδής αρθρίτιδα: Η ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι μια χρόνια φλεγμονώδης νόσος, η οποία μπορεί να παρουσιαστεί σε οποιαδήποτε ηλικία και να προσβάλλει και τα δύο γόνατα ταυτόχρονα. Κατά τη ρευματοειδή αρθρίτιδα, δημιουργείται φλεγμονή στον αρθρικό υμένα, ο οποίος διογκώνεται και οδηγεί σε έντονο πόνο και δυσκαμψία. Είναι μια αυτοάνοση νόσος, δηλαδή το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού καταστρέφει τους δικούς του ιστούς ( χόνδρους, συνδέσμους, οστά).
  3. Μετατραυματική αρθρίτιδα: Η αρθρίτιδα αυτή αναπτύσσεται μετά από τραυματισμό του γόνατος, όπως κάταγμα, ρήξη μηνίσκου ή συνδέσμου. Το κάταγμα μπορεί να προκαλεί βλάβη στο χόνδρο που καλύπτει τις αρθρώσεις του γόνατος και να οδηγήσει σε χρόνιες αλλοιώσεις της άρθρωσης. Οι ρήξεις μηνίσκου και συνδέσμων, μπορούν να προκαλέσουν αστάθεια και περαιτέρω φθορά της άρθρωσης του γόνατος.


Αρθρίτιδα:
Ποιοι είναι οι παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης της;

Πολλοί είναι οι παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης της αρθρίτιδας. Ορισμένοι από αυτούς είναι:

  1. Η κληρονομικότητα
  2. Η ηλικία
  3. Το φύλο, με τις γυναίκες να έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες εμφάνισης της νόσου
  4. Το σωματικό βάρος
  5. Ορισμένα αθλήματα με μεγάλη ένταση, όπως το τένις
  6. Οι επαναλαμβανόμενοι μικροτραυματισμοί
  7. Άλλες παθήσεις, όπως τα μεταβολικά νοσήματα κ.α.

Τι συμπτώματα παρουσιάζει η αρθρίτιδα;

Τα κύρια συμπτώματα που παρουσιάζει η αρθρίτιδα είναι ο πόνος, η δυσκαμψία και το οίδημα. Αυτά τα συμπτώματα εξελίσσονται βαθμιαία αν και δεν είναι απίθανη η αιφνίδια έναρξή τους. Το πρώτο σύμπτωμα είναι ο πόνος. Αρχικά είναι ήπιας έντασης, αλλά σταδιακά επιδεινώνεται. Στα αρχικά στάδια μπορεί να υποχωρήσει με την ανάπαυση. Προοδευτικά ο πόνος χειροτερεύει με τις δραστηριότητες ( περπάτημα, γονάτισμα, ανεβοκατέβασμα σκαλοπατιών) και σε προχωρημένο στάδιο μπορεί να είναι συνεχής. Η δυσκαμψία που είναι το αμέσως επόμενο στάδιο, εμφανίζεται μετά από την ακινησία, αλλά προοδευτικά επιδεινώνεται και γίνεται κι εκείνη συνεχής. Το γόνατο μπορεί να γίνει τόσο δύσκαμπτο που η έκταση και η κάμψη του να είναι αδύνατες. Τέλος, παρουσιάζεται οίδημα, το οποίο συνοδεύεται από αίσθημα καύσου. Ακόμα, πολλοί ασθενείς μπορεί να αισθανθούν αδυναμία στο γόνατο, αστάθεια, μπλοκάρισμα ή κριγμό και επιδείνωση των συμπτωμάτων κατά τις ημέρες με υγρασία.


Πώς διαγιγνώσκεται η αρθρίτιδα;

Για τη σωστή διάγνωση της αρθρίτιδας χρειάζεται η κλινική εξέταση, ο απεικονιστικός έλεγχος και οι εργαστηριακές εξετάσεις.

Κλινική εξέταση

Κατά την κλινική εξέταση, ο γιατρός λαμβάνει το πλήρες οικογενειακό και ατομικό ιατρικό ιστορικό του/ της ασθενούς και στη συνέχεια πραγματοποιείται η κλινική εξέταση. Στην κλινική εξέταση διαπιστώνεται ευαισθησία κατά την ψηλάφηση, οίδημα, ερυθρότητα και ευαισθησία στην άρθρωση του γόνατος, περιορισμένο εύρος κίνησης και αστάθεια της άρθρωσης, κριγμός κατά την κίνηση, πόνος, χωλότητα κατά την βάδιση και σημάδια από παλιά τραύματα στην περιοχή του γόνατος.

Απεικονιστικός έλεγχος

Οι ακτινογραφίες που πραγματοποιούνται δίνουν πληροφορίες για πιθανές παραμορφώσεις, όπως βλαισότητα και ραιβότητα, για στένωση του μεσάρθριου διαστήματος, για σκλήρυνση του υποχόνδριου οστού και σχηματισμό νέου οστού στις παρυφές της άρθρωσης ( οστεόφυτα ). Κάποιες φορές μπορεί να χρειαστούν και άλλες απεικονιστικές εξετάσεις, όπως η αξονική και η μαγνητική τομογραφία, οι οποίες περιγράφουν καλύτερα και με μεγαλύτερη ακρίβεια την κατάσταση των οστών και των μαλακών ιστών του γόνατος.

Εργαστηριακές εξετάσεις

Σε ορισμένες περιπτώσεις συγκεκριμένες εξετάσεις αίματος μπορεί να χρειαστούν, έτσι ώστε να αποκλειστούν κάποιες μορφές αρθρίτιδας και να ταχτοποιηθεί η μορφή της.


Ποιες θεραπείες υπάρχουν για την αρθρίτιδα;

Η αντιμετώπιση της αρθρίτιδας είναι κυρίως ανακουφιστική, καθώς δεν υπάρχει κάποιο φάρμακο, το οποίο να επαναφέρει τις αρθρώσεις στην αρχική τους, φυσιολογική κατάσταση. Η θεραπεία για την αρθρίτιδα είναι κατά κύριο λόγο συντηρητική και περιλαμβάνει την αλλαγή στον τρόπο ζωής του/της ασθενούς, τη χρήση βοηθητικών συσκευών, φαρμακευτικά σκευάσματα, τη φυσικοθεραπεία και το βελονισμό και έχει στόχο τη μείωση του πόνου και τη βελτίωση λειτουργίας της άρθρωσης. Αρχικά, η αλλαγή στον τρόπο ζωής μπορεί να προφυλάξει την άρθρωση του γόνατος και να επιβραδύνουν την εξέλιξη της νόσου. Οι αλλαγές αυτές είναι :

  1. Η μείωση δραστηριοτήτων που επιδεινώνουν την κατάσταση, όπως γονάτισμα, ανεβοκατέβασμα σκαλοπατιών
  2. Απώλεια βάρους σε παχύσαρκα άτομα, καθώς το επιπλέον βάρος επιβαρύνει την άρθρωση του γόνατος
  3. Διακοπή έντονων δραστηριοτήτων, όπως το τρέξιμο, το τένις κ.α.
  4. Ασκήσεις, οι οποίες βοηθούν την αύξηση του εύρους κίνησης της άρθρωσης και ενδυναμώνουν του μύες των κάτω άκρων

Οι βοηθητικές συσκευές, όπως κηδεμόνες για το γόνατο, μπαστούνι και υποδήματα με ένθετα που απορροφούν τους κραδασμούς, μπορούν να ανακουφίσουν από τα συμπτώματα.

Η φαρμακευτική αγωγή στοχεύει στη μείωση του πόνου και του οιδήματος της περιοχής. Οι διάφοροι τύποι φαρμάκων που χρησιμοποιούνται είναι τα μη οπιοειδή αναλγητικά και αντιφλεγμονώδη, τα κορτικοστεροειδή, τα οποία εγχέονται εντός της άρθρωσης, όπως και το υαλουρονικό οξύ, τα απλά παυσίπονα, οι γλυκοζαμίνες και η χονδροιτίνη.

Φυσικοθεραπεία

Η φυσικοθεραπεία είναι πολύ σημαντική ώστε να αντιμετωπιστεί η αρθρίτιδα του γόνατος, καθώς μειώνει τα συμπτώματα και βελτιώνει την ποιότητα ζωής του/της ασθενούς. Το πρόγραμμα που ακολουθείται βοηθά στην αύξηση του εύρους κίνησης της άρθρωσης, στην ελαστικότητα και την ενδυνάμωση των μυών του γόνατος, ώστε να διατηρηθεί η σωστή λειτουργία του. Η φυσικοθεραπεία για την αρθρίτιδα του γόνατος λοιπόν περιλαμβάνει ασκήσεις ενδυνάμωσης των μυών του γόνατος, της ελαστικότητας και της ισορροπίας, ηλεκτροθεραπεία (χρήση ηλεκτρικού ρεύματος στο σημείο του πόνου), υδροθεραπεία, παγοθεραπεία ή θερμοθεραπεία, την αρθρική κινητοποίηση, το taping ( έγχρωμα αυτοκόλλητη φυσικοθεραπευτική ταινία) και τις μαλάξεις.

Βελονισμός

Ο βελονισμός παίζει σημαντικό ρόλο στην αντιμετώπιση της αρθρίτιδας. Με το βελονισμό, αυξάνεται η κυκλοφορία του αίματος και του ασβεστίου, καθώς και η παραγωγή του αρθρικού υγρού, το οποίο κρατάει τις αρθρώσεις, μειώνει τον πόνο, τη φλεγμονή και το οίδημα. Οι συνεδρίες που απαιτούνται για να αντιμετωπιστεί η αρθρίτιδα είναι συνήθως 6 με 8 σε ασθενείς με πρόσφατη διάγνωση και πάνω από 10 σε χρόνιες περιπτώσεις. Αναλόγως την περίπτωση εφαρμόζεται είτε ο κρανιοβελονισμός, είτε ο σωματοβελονισμός. Στην πρώτη περίπτωση τοποθετούνται βελόνες στο μέτωπο και τους κροτάφους, ενώ στη δεύτερη γύρω από την άρθρωση. Ο βελονισμός σε όλες τις περιπτώσεις δρα ανακουφιστικά, καθώς μειώνει τον πόνο και τη δυσκαμψία, αλλά και ανασταλτικά στη ραγδαία επιδείνωση της νόσου.

 

Η χειρουργική αντιμετώπιση συνιστάται μόνο σε περιπτώσεις όπου η αρθρίτιδα δεν ανταποκρίνεται στη συντηρητική αγωγή.

 

0

Πόνος στο γόνατο, Υπηρεσίες

Η χονδροπάθεια είναι μια πολύ συχνή πάθηση των γονάτων, η οποία επηρεάζει τον ιστό του χόνδρου των οστών, προκαλώντας έτσι τη διάβρωσή του. Ο χόνδρος, δηλαδή ο λείος ιστός που περιβάλει τις αρθρώσεις, αποτρέπει τις μεταξύ τους τριβές.

Στο γόνατο, ο χόνδρος αυτός ονομάζεται επιγονατιδικός και προστατεύει την άρθρωση του γόνατος. Εάν ο χόνδρος αυτός, λόγω αλλοιώσεων διαβρωθεί, τότε εκφυλίζεται και τελικά καταστρέφεται. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τον έντονο πόνο, τη συλλογή υγρού και τη δυσλειτουργία της άρθρωσης.

Η χονδροπάθεια πλήττει κυρίως τους εφήβους, ιδιαίτερα τα κορίτσια και τις γυναίκες άνω των 40 ετών. Ακόμα, σημαντικό ρόλο εμφάνισης της πάθησης παίζει το επάγγελμα και ο αθλητισμός. Άτομα που λόγω δουλειάς καταπονούν τα γόνατά τους και οι αθλητές, έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να αποκτήσουν χονδροπάθεια.

Τέλος, ένας ακόμη επιβαρυντικός παράγοντας για την εμφάνιση της χονδροπάθειας αποτελεί η παχυσαρκία και οι διάφορες γενετικές ανωμαλίες του γόνατος που μπορεί να παρουσιάζουν κάποια άτομα.


Χονδροπάθεια: Στάδια

Η χονδροπάθεια αποτελείται από τέσσερα ( 4 ) στάδια. Αυτά είναι:

  1. Στάδιο I : Σε αυτό το στάδιο παρουσιάζεται οίδημα και μαλάκυνση του χόνδρου. Στη μικροσκοπική εξέταση τα χονδροκύτταρα είναι φυσιολογικά, αλλά παρατηρούνται μικρές ρωγμές του χόνδρου.
  2. Στάδιο II: Παρατηρούνται στο χόνδρο ρωγμές, οι οποίες όμως δεν έχουν επεκταθεί ακόμη στο υποχόνδριο οστό
  3. Στάδιο III: Οι ρωγμές και ο κατακερματισμός του χόνδρου επεκτείνονται ως το υποχόνδριο οστό και καλύπτουν σχεδόν το 50% του χόνδρου. Η αρθρίτιδα της επιγονατιδομηριαίας έχει ήδη εμφανιστεί. Τα χονδροκύτταρα έχουν εκφυλιστεί και μερικά από αυτά έχουν μετατραπεί σε ινώδη ιστό.
  4. Στάδιο IV: Οι διαβρωτικές αλλοιώσεις και η απογύμνωση είναι εμφανείς στο υποχόνδριο οστό και οι αλλοιώσεις έχουν επεκταθεί μέσα στο οστό και καταλαμβάνουν πάνω από το 50% του χόνδρου. Ακόμα, παρουσιάζεται υμενίτιδα της άρθρωσης και οστεοαρθριτικές αλλοιώσεις.

 

Ποια είναι τα αίτια που δημιουργείται η χονδροπάθεια και ποιοι παράγοντες την επιβαρύνουν;

 

Τα αίτια της χονδροπάθειας είναι άγνωστα, αλλά υπάρχουν αρκετοί παράγοντες που παίζουν σημαντικό ρόλο στην εμφάνισή της. Οι επιβαρυντικοί αυτοί παράγοντες είναι:

  1. Οι διάφορες κακώσεις στην περιοχή του γόνατος, όπως το κάταγμα
  2. Η αδυναμία των τετρακέφαλων
  3. Η υψηλή ή ασταθής επιγονατίδα
  4. Η μετατόπιση της επιγονατίδας
  5. Το σύνδρομο αυξημένης πλάγιας πίεσης της επιγονατίδας
  6. Οι παραμορφώσεις του πέλματος
  7. Η υπερευλυγισία των αρθρώσεων
  8. Η παχυσαρκία
  9. Η πρωτοπαθής εκφύλιση του χόνδρου
  10. Η χειρουργημένη ρήξη πρόσθιου συνδέσμου του γόνατος

Τι συμπτώματα παρουσιάζει η χονδροπάθεια;

Υπάρχουν περιπτώσεις, όπου η χονδροπάθεια δεν παρουσιάζει κανένα σύμπτωμα. Εάν όμως παρουσιαστούν συμπτώματα, συνήθως είναι:

  1. Ο πόνος στην επιγονατίδα κατά τη βάδιση, το τρέξιμο και ιδιαίτερα κατά το ανεβοκατέβασμα της σκάλας ή όταν το γόνατο παραμένει για πολλή ώρα σε θέση κάμψης, π.χ. οκλαδόν.
  2. Το αίσθημα αστάθειας ή «κλείδωμα» του γόνατος
  3. Ο κριγμός κατά τη διάρκεια της κάμψης και της έκτασης του γόνατος και ελαφρύ πρήξιμο
  4. Η δυσκαμψία του γόνατος
  5. Η ατροφία του τετρακεφάλου, η οποία προήλθε από την αχρησία του γόνατος λόγω χρόνιου πόνου

Ο πόνος σε κάποιες περιπτώσεις είναι δύσκολα εντοπίσιμος και ασαφής, ενώ σε άλλες περιπτώσεις είναι έντονος και εντοπίζεται σε μια μόνο περιοχή του γόνατος.   Τα συμπτώματα γενικότερα σπάνια παρουσιάζονται κατά τη διάρκεια της ανάπαυσης.


Πώς διαγιγνώσκεται η χονδροπάθεια;

Η χονδροπάθεια μπορεί να διαγνωστεί αρχικά μέσω της κλινικής εξέτασης και να επιβεβαιωθεί με εξετάσεις όπως την απλή ακτινογραφία, την αξονική τομογραφία και τη μαγνητική τομογραφία.

Κατά την κλινική εξέταση, θα ζητηθεί από τον/την ασθενή να πάρει συγκεκριμένες θέσεις και να κάνει συγκεκριμένες κινήσεις, έτσι ώστε να ελεγχθεί η λειτουργικότητα του γόνατος. Οι ασθενείς με χονδροπάθεια, κατά τη διάρκεια της εξέτασης νοιώθουν πόνο, ενόχληση και εντοπίζεται κριγμός στο πάσχων γόνατο.

Η απλή ακτινογραφία βοηθά τη διάγνωση μόνο εάν η χονδροπάθεια είναι σε προχωρημένο στάδιο ( στάδιο IV ), οπότε και θα φανεί η υποχόνδρια σκλήρυνση και ο σχηματισμός νεοφύτων.  Η μαγνητική τομογραφία είναι πιο χρήσιμη από την απλή ακτινογραφία, καθώς εντοπίζει τη χονδροπάθεια, αλλά δεν είναι τόσο ακριβής όσο η αξονική τομογραφία.

Η αξονική τομογραφία είναι η πιο χρήσιμη απεικονιστική μέθοδος για τη χονδροπάθεια, καθώς αναδεικνύει την ευθυγράμμιση της επιγονατιδομηριαίας άρθρωσης, τις εξωαρθρικές και ενδαρθρικές ασβεστώσεις, την ακεραιότητα του αρθρικού χόνδρου της επιγονατίδας και την ύπαρξη υμενικών πτυχών και κύστεων.


Πώς θεραπεύεται η χονδροπάθεια;

Η χονδροπάθεια στην ήπια μορφή της μπορεί να θεραπευτεί μόνη της μέσα σε μερικές εβδομάδες, με την ανάπαυση και την αποφυγή δραστηριοτήτων, καθώς και την απώλεια βάρους σε υπέρβαρα άτομα. Επικουρικά, για την αντιμετώπιση του πόνου και του οιδήματος, μπορούν να χορηγηθούν τα κατάλληλα φάρμακα από το γιατρό.

Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις η αντιμετώπιση της χονδροπάθειας με τη φυσικοθεραπεία και το βελονισμό, φέρουν θετικά αποτελέσματα στην αντιμετώπιση του πόνου, τη μείωση της φλεγμονής και του οιδήματος κ.α.

 

Φυσικοθεραπεία

Με τη φυσικοθεραπεία απελευθερώνεται το νευρικό σύστημα και επαναφέρεται η ομαλή λειτουργία του. Η φυσικοθεραπεία αντιμετωπίζει τη χονδροπάθεια σταδιακά, με βάση την πορεία του/της ασθενούς.

Όταν η χονδροπάθεια βρίσκεται σε έξαρση ( οξεία φάση ), τότε οι τεχνικές που χρησιμοποιούνται στοχεύουν στη μείωση του πόνου και της φλεγμονής, στην ανακατασκευή του ιστού και τη μείωση του οιδήματος.

Στη φάση που το οίδημα έχει υποχωρήσει, η φυσικοθεραπεία στοχεύει στην ενδυνάμωση των τετρακεφάλων. Μαζί με τις συνεδρίες με το γιατρό, ο/ η ασθενής θα πρέπει να κάνει και συγκεκριμένες ασκήσεις στο σπίτι.

Τα αποτελέσματα της φυσικοθεραπείας παρατηρούνται μέσα σε λίγες εβδομάδες από την πρώτη συνεδρία. Πιο αναλυτικά, για την αντιμετώπιση της χονδροπάθειας συνιστώνται ισομετρικές ασκήσεις ενδυνάμωσης των τετρακεφάλων, ηλεκτρική διέγερση και όταν η χονδροπάθεια αρχίζει να βελτιώνεται, το στατικό ποδήλατο μαζί με ασκήσεις ενδυνάμωσης των οπισθίων μηριαίων.

Βελονισμός

Η χονδροπάθεια μπορεί να αντιμετωπιστεί και με το βελονισμό. Στο βελονισμό, οι ιδιαίτερα λεπτές βελόνες τοποθετούνται στα σημεία ενδιαφέροντος και στοχεύουν στη μείωση του πόνου και την ανακούφιση από τα συμπτώματα. Σημαντικό είναι το γεγονός ότι ο βελονισμός δεν έχει παρενέργειες και είναι μια εντελώς ακίνδυνη μέθοδος.

Ο βελονισμός έχει εξαιρετικά αποτελέσματα στην αντιμετώπιση της χονδροπάθειας, καθώς μειώνει τον πόνο και τα δυσάρεστα συμπτώματά της.

Αξίζει να αναφέρουμε ότι και οι δύο αυτοί τρόποι για να αντιμετωπιστεί η χονδροπάθεια πρέπει να συνοδεύονται και από τα εξής:

  1. Την ανάπαυση
  2. Την αποφυγή έντονων κυρίως δραστηριοτήτων
  3. Τη βελτίωση των επιβαρυντικών παραγόντων
  4. Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα
  5. Τα ψυχρά επιθέματα
0

Πόνος στο γόνατο, Υπηρεσίες

Ως αθλητικές κακώσεις αναφέρονται οι κακώσεις εκείνες που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια διαφόρων αθλητικών δραστηριοτήτων, στη μέγιστη φάση προσπάθειας και απόδοσης του αθλούμενου.

Στις αθλητικές κακώσεις συμπεριλαμβάνονται οι θλάσεις, οι τενοντίτιδες, οι ρήξεις συνδέσμων και χιαστών, το διάστρεμμα, η ρήξη μηνίσκου, οι επαναλαμβανόμενοι τραυματισμοί, οι οποίοι οδηγούν σε φλεγμονές  ( σύνδρομο καταπόνησης ) κ.α.

Αυτές οι αθλητικές κακώσεις θα πρέπει να αντιμετωπίζονται άμεσα, καθώς οδηγούν σε αδυναμία του αθλούμενου για προπόνηση, αλλά και σε δυσκολία ακόμα και σε καθημερινές πιο ήπιες δραστηριότητες.


Ποια είναι τα αίτια που προκαλούν αθλητικές κακώσεις;

Οι αθλητικές κακώσεις συμβαίνουν συνήθως κατά τη διάρκεια κάποιας προπόνησης ή μιας έντονης αθλητικής δραστηριότητας. Οι λόγοι μπορεί να είναι το ανεπαρκές ζέσταμα και οι ελάχιστες διατάσεις, πριν και μετά την προπόνηση, ο ακατάλληλος αθλητικός εξοπλισμός και η απουσία κατάλληλων συνθηκών.

Η σωστή προπονητική πρακτική είναι πολύ σημαντική, καθώς από αυτήν εξαρτάται σε πολύ μεγάλο βαθμό η ασφαλής προπόνηση των αθλητών και η αποφυγή διαφόρων τραυματισμών. 


Ποια είναι η κλινική εικόνα των αθλητικών κακώσεων;

Η κλινική εικόνα που παρουσιάζουν οι αθλητικές κακώσεις εξαρτάται από την περιοχή που έχει τραυματιστεί και τη βαρύτητα της κατάστασης.

Τα κοινά συμπτώματα σε όλες τις αθλητικές κακώσεις είναι ο πόνος, το οίδημα, η χωλότητα και η δυσκολία ή αδυναμία κίνησης του άκρου. Σε περίπτωση τραυματισμού κάποιου τένοντα ή μυός, παρατηρείται πόνος, οίδημα και δυσκολία στην κίνηση.

Εάν τραυματιστεί κάποια άρθρωση, έχουμε πόνο και οίδημα στην περιοχή, καθώς μαζεύεται υγρό ή αίμα μέσα στην άρθρωση και δυσκολία στην κίνηση. Τέλος, στο κάταγμα, η περιοχή πρήζεται και παραμορφώνεται και η κίνηση δυσκολεύει και περιορίζεται σημαντικά, καθώς ο πόνος είναι ιδιαίτερα έντονος.


Τι συμπτώματα παρουσιάζουν οι αθλητικές κακώσεις;

Οι αθλητικές κακώσεις διαφέρουν στα συμπτώματα, καθώς αυτά εξαρτώνται από το είδος της κάκωσης, αλλά και την έκτασή της. Τα κοινά όμως συμπτώματα που παρουσιάζουν όλες οι αθλητικές κακώσεις είναι ο έντονος πόνος, το οίδημα και το αιμάτωμα. Ακόμα, μπορεί να υπάρξει κάποια παραμόρφωση του πάσχοντος άκρου.


Πώς διαγιγνώσκονται οι αθλητικές κακώσεις;

Η διάγνωση για τις αθλητικές κακώσεις είναι εύκολη, καθώς μετά από ένα πλήρες ιστορικό περιγραφής του ατυχήματος και την κλινική εικόνα και εξέταση του/της ασθενούς, οι εξετάσεις που ζητούνται να γίνουν από το γιατρό, δίνουν μια ξεκάθαρη εικόνα της κάκωσης που μπορεί να υπάρχει.

Η απλή ακτινογραφία μπορεί να επιβεβαιώσει ή να αποκλείσει κάποια κάκωση των οστών. Η αξονική και η μαγνητική τομογραφία μπορούν να δώσουν σημαντικές πληροφορίες για την υφή των οστών και για τυχόν κακώσεις των μαλακών μορίων, δηλαδή των συνδέσμων, μηνίσκων, τενόντων κ.α. αντίστοιχα.

Τέλος, μπορούν να ζητηθούν αιματολογικές και βιοχημικές εξετάσεις. Σε περίπτωση όμως που δεν μπορεί να γίνει διάγνωση με τις παραπάνω μεθόδους ή υπάρχει τραυματισμός αρθρώσεων τότε πραγματοποιείται αρθροσκόπηση.

Η αρθροσκόπηση αποτελεί την πιο γνωστή και συνηθισμένη διαγνωστική και χειρουργική μέθοδο αντιμετώπισης των βλαβών των αρθρώσεων. Η μέθοδος αυτή επιτρέπει στο γιατρό, να κάνει έναν πλήρη έλεγχο στο εσωτερικό της άρθρωσης, έτσι ώστε να οδηγηθεί στη σωστή διάγνωση και στη χειρουργική αντιμετώπιση της βλάβης.


Τι θεραπείες υπάρχουν για τις αθλητικές κακώσεις;

Οι θεραπείες των αθλητικών κακώσεων διαφέρουν αναλόγως την ηλικία του τραυματία και τη σοβαρότητα της κάκωσης. Σε πιο ήπιες περιπτώσεις ακολουθείται η συντηρητική θεραπεία, ενώ σε μεγαλύτερης βαρύτητας καταστάσεις αντιμετωπίζεται με τη χειρουργική μέθοδο Στη συντηρητική αντιμετώπιση, στόχος είναι η μείωση της έκτασης της κάκωσης και η αποκατάσταση της βλάβης. Η συντηρητική θεραπεία για τις αθλητικές κακώσεις είναι η εξής:

  1. Η ανάπαυση και η σημαντική μείωση δραστηριοτήτων που καταπονούν τα γόνατα
  2. Η παγοθεραπεία 3 με 4 φορές την ημέρα για 20 λεπτά κάθε φορά έτσι ώστε να μειωθεί το αιμάτωμα και το οίδημα
  3. Η αποφυγή θερμαντικών αλοιφών
  4. Η επίδεση του σημείου για τη μείωση του οιδήματος
  5. Η χρήση βοηθημάτων, όπως πατερίτσες
  6. Η ανύψωση του σκέλους
  7. Η λήψη μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων για τη μείωση του πόνου και του οιδήματος
  8. Η φυσικοθεραπεία

Σε περίπτωση που η συντηρητική θεραπεία δεν επιφέρει αποτελέσματα, τότε ακολουθείται η χειρουργική οδός. Η χειρουργική αντιμετώπιση πραγματοποιείται με τις εξής μεθόδους:

  1. Η συρραφή των τραυματισμένων μαλακών μορίων
  2. Η πλαστική των τραυματισμένων μαλακών μορίων
  3. Η οστεοσύνθεση του κατάγματος
  4. Η παροχέτευση αιματώματος

 

Ποιος είναι ο ρόλος της φυσικοθεραπείας στις αθλητικές κακώσεις;

Η φυσικοθεραπεία παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην αντιμετώπιση και τη θεραπεία διαφόρων αθλητικών κακώσεων. Η θεραπεία συμπεριλαμβάνει, αναλόγως την κάκωση, ειδικές τεχνικές κινητοποίησης των αρθρώσεων, θεραπεία των μαλακών μορίων, τεχνικές ενδυνάμωσης και βελτίωσης της νευρομυϊκής λειτουργίας, ειδικές τεχνικές περίδεσης ( taping ), μαλάξεις και χρήση εξειδικευμένου εξοπλισμού, όπως τη θεραπεία κρουστικών κυμάτων.

Η συνέχιση της φυσικοθεραπείας ακόμα και μετά το τέλος της θεραπείας είναι επίσης πολύ σημαντική. Ο αθλητής για να μπορέσει να επιστρέψει ομαλά στην προπονητική διαδικασία και χωρίς τον κίνδυνο επανατραυματισμού, θα πρέπει να ακολουθήσει ένα πρόγραμμα λειτουργικής επανεκπαίδευσης.

Οι ασκήσεις που περιλαμβάνει αυτό το πρόγραμμα, προσομοιάζουν την συγκεκριμένη αθλητική δραστηριότητα του αθλητή. Ακόμα σε αυτό το στάδιο είναι πολύ σημαντικές και οι ειδικές περιδέσεις ( taping ) για τη μεγαλύτερη προστασία του αθλητή.


Πώς ωφελεί  βελονισμός στην αντιμετώπιση των αθλητικών κακώσεων;

Ο βελονισμός έχει πολλά και θετικά αποτελέσματα στην αντιμετώπιση των αθλητικών κακώσεων. Με την εφαρμογή των βελόνων στα πάσχοντα σημεία, ο / ασθενής ανακουφίζεται από τον πόνο και παρατηρείται βελτίωση σε τραυματισμούς, όπως τενοντίτιδες, θλάσεις κ.α.

Οι αθλητικές κακώσεις μπορούν να θεραπευτούν μέσα σε λίγες συνεδρίες και στις περισσότερες περιπτώσεις δεν απαιτείται συνέχιση του βελονισμού μετά το πέρας των απαραίτητων συνεδριών και αφού οι βλάβες έχουν αποκατασταθεί.


Πώς προλαμβάνονται οι αθλητικές κακώσεις;

Παρακάτω αναφέρουμε ορισμένες οδηγίες, ώστε να αποφευχθούν οι αθλητικές κακώσεις:

  1. Η σωστή προετοιμασία ( ζέσταμα, διατάσεις )
  2. Η σωστή αποκατάσταση με τις κατάλληλες διατάσεις
  3. Η καλή φυσική κατάσταση
  4. Η χρήση κατάλληλων υποδημάτων
  5. Η σωστή διατροφή

Γενικότερα, για να αποφεύγονται οι διάφορες αθλητικές κακώσεις είναι πολύ σημαντική η σωστή προετοιμασία με το επαρκές ζέσταμα και τις κατάλληλες διατάσεις πριν και μετά την προπόνηση.

Τα κατάλληλα υποδήματα είναι επίσης πολύ σημαντικά, καθώς αυτά δίνουν τη σωστή στήριξη στο πέλμα και σε όλο το πόδι και κατά συνέπεια το προστατεύουν από διάφορους τραυματισμούς.

Η καλή φυσική κατάσταση και η σωστή διατροφή λειτουργεί ως σύμμαχος του σώματος, καθώς το καθιστά πιο δυνατό και λιγότερο επιρρεπή στις διάφορες αθλητικές κακώσεις.

0